Kızıl öykü beyaz gül

Hüseyin İhsan Sönmez
48

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kızıl öykü beyaz gül

İlk sabahın gezgini, düş kenar çığlıkları
Göç kanununa muhalif, misafir kuşlar,
Dörtnala koşan, gök haranın metafizik atları
El değmemiş her kurgu, düşünceye mekân
Çıplak ayaklı uyandı, sevimli kaç dakika?
Bir hayal ki tutkuyu şehvetle vurguladı,
Yalnızlık bir kalemde geceyi sildiği zaman.

An geldi, yalana en yakın, gerçek ustası dildim
Bir kadını iki imgeye sığdırmak, kolay şey değil
Al yalnızlığımı ver yalnızlığını, desem boşuna
Sen ki; rüzgârın çağrısına, kanat çırpan kaçak kuş!
Özgürlüğe uçarken izledim… Başkası değildiniz!

Saat beş buçuk… İşte… Göründünüz!

Düş kenar çığlıkları besteleyen hayalet bendim
Bir aşktan ötesini aklıma getiren, fotoğraf sen.
Kızıl öykünün beyaz gülü… Beş kırk beş düşü,
Üşümeyin diye sizi, şiire saran; şu romantik güz,
Unutmak; bu kalbin tabiatına aykırıdır madam
Yapraklar şahidim olsun ki…
… gün doğarken öpüldünüz!

Hüseyin İhsan Sönmez
Kayıt Tarihi : 4.9.2011 07:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!