Kıtalara Yayılmış Bir Yalnızlık

Adil Gökşin
78

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Kıtalara Yayılmış Bir Yalnızlık

Kıtalara yayılmış bir yalnızlık,
Ölçüsüz bir yaramazlık var bende.
Bırakılmış bir hayat,
Ve yaşadığım eskimiş, bayat.
Tutmadı kimse elimden,
Gitti gemi de bak limandan,
Sen de gittin ya yanımdan,
Kıtalara yayılmış bir yalnızlık
Kaldı içimde.
Ayrılık vakti gelince,
Bir medet umut umdum yaratandan,
Geçmedim aşktan ya da yârdan.
Elini değdir yarama,
Bir sen değersen sızlamaz,
Merhem olursun acıma.
Kan değdi eline,
Fazla elleme yaramı,
Ellersen benimki acımaz ama,
Senin üstün kirlenir,
Kıyamam.
Kirlenecek biri varsa ben olayım,
De, "gir şuraya"
Çamur birikintisinde,
Bir çocuk gibi yuvarlanayım.
O çocuk olayım,
Aşkın karmaşasından kurtulayım,
Saf bir sevgiyle seveyim seni.
Yırtılmış dizlerimle gelince anama,
Varsın başlasın dizimdeki kanama,
Seni anlatayım doyunca,
Seni anlatayım bir kan durultusu boyunca.
Çiçek alayım,
Elimde geleyim sana.
Uzatayım, yeniden affet,
Ama biraz nazın zararı olmaz,
Konuşmaya devam et.
O narin sesini duyayım,
Son duyacağım ses de
Sen ol.
Allah'a da seni anlatayım,
Günahlarını devretsin bana,
Senin için cehennemde yanayım.

Adil Gökşin
Kayıt Tarihi : 22.11.2018 22:23:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!