Kış Nefesi Şiiri - Ali İset 2

Ali İset 2
33

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Kış Nefesi

Kış Nefesi

-I-

Bir nefeste kış geçer
Tek mevsim sarar dört bir yanımızı,
Bir rüzgâr döner durur bahçede
Kafesteki şehirler kadar uzak dağlarla halleşen
Ey yürekli kuşlar! Tüm şehirlere isyan edin
Vadilere boşalan kutlu bir yağmur gibi
Kalbimizin bağından girin içeri

Siz ufkumuzda övülen göğün çağlayanları
Biz içimizde çorak sahiller kadar serseri
Merhametten ziyade niyazım var
Buram buram kokunuzla mendile sarılmış selam gibi,
Aşkımızın iliklerine kadar girin içeri

Serap vadilerinde yankılanan
Ah ey kuşlar!
Siz güneşte büyüyen ışığın küheylanı…
Siz okyanusları çöllerden aşıran akıncı…
Her serap bir aşkın hülyasıdır.
Kalbinizin her zerresi, yüreğimizin bedeli kadar
Sırlı bir nefes alır bütün yorgunluğu
Tozu dumana katar sesimize değen her küheylan
Gözlerinizden bir ışığa sarılmış rüzgârlarınızın
Göğsümüzü okşayan kat kat resmi var

Müjdeniz, kalan saatlerin diriliş mahşeri
Siz yokken kışta koyulaşan ellerimin
Gün batımına kadar uzanır acısı,
Her nefeste göz rengimi almış
Bir zevalin içime dökülen sancısı

Yarayı sardı ölüm ânı
Sabaha çıkar neşesi
Ve sancıyı sevdi ölüm
Gecede kalır kış nefesi

-II-

Bir nefeste söz geçer
Pencereme tespih taneleri gibi dizilen
A güzel kuşlar!
‘Bismillah’ deyin ve girin içeri
Siz özgürlük akislerinin dalgakıranları
Siz yeryüzünün tanıkları,
Siz üşüyünce üşür yarınlar
Korku kadar ümitten de perişan,
Karanlığın içine yağan yağmurlar

Yerde açan her umut size emanet
Gurbet size, sıla size, selam size emanet
Ötelerde halleşenler tanır sizi,
Bizim ile söyleşenler bilir halimizi
Şivemizden bir kekeme bülbül anlar
Bir kutlu nefes çalar ıslığımızı

Hazan çığ olup pencereme düştü düşeli
Toprağın kan revan suretiyim
Gündüzler göstermese de gözlerimi
Hangi yanıma kanat çırpsam,
Bütün mevsimler üşütür ellerimi
Oysa tek bir yöne doğar güneşim.
Gecesinde çırpındığım ve çarpındığım köşesinde
Dualarla uslandığım kutsal imkân
Saksıda, kül rengi toprak
Saksıda, kardelen kokulu zemheri
Her nefeste sözün ardında kalır
İçimin yoksulluk şiirleri

Göğü sardı ölüm ânı
Boşalır gelir su tanesi
Ve ağlamayı sevdi ölüm
Gönülde kalır kış nefesi

-III-

Bir nefeste gün geçer
Işıktan bir söz alın ve girin içeri
Yorgun kanatlarınızla resmedin
Tavana çivilenmiş bengisu hayallerimi
Gök kızıllığında hep mavi
Yoksulluklar kadar mavi
Ayağından asılmış kandiller gibi saçaklarda
Kalbimi kuşatmış buz salkımları
Her biri elif kadar doğru
Yansıtır ay ışığını göğsüme doğru,
Yanarsa ruhumda yanar
Erirse ruhumda erir

Siz gayeler ülkesinin uykusuz düşleri
Önce kanatın, sonra acıtın gözlerimi
Avuçta eriyen mum misali
Gecenin umutlarına akıtın gözlerimi
Hep aynı desen akar kanımdan
İçimden içime doğru yaralı,
Bir de siz bakın ey kuşlar
Doğrulun kiraz ağacından servilere
Akmayı özletin sulara ırmak ırmak
Sonra ebed yurduna dönmeyi

Geceden bir yıldız kayarsa meçhule
Yar başından uçurun resmimi
Yar dedimse… Uçurum
Semadan arza kadar uçurun renkleri
Uçurun dalgaların ulaştığı yarınları
Sularda yürüyenlerin dergâhına

Hep aynı gece de...
Hep aynı yağmurda...
Gönülden bir damla anlatır denizleri
Gönülsüz her damla ağlatır denizleri
Yar başından uçurun yağmurları.
Uçurumlar gözlerinden tanır şairleri
Hep aynı teselli
Islak bir çölde bulmuşlar,
Yoksulluk şiirleri içinde
Ve soğuk bir gün nefesiyle
Yapayalnız kendimi,

Tenhayı sardı ölüm ânı
Yıkılır gelir mor çehresi
Ve kolayı sevdi ölüm
Zorda kalır kış nefesi

Ali İset

Ali İset 2
Kayıt Tarihi : 28.11.2021 16:56:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Ali İset 2