“Kırk Kırık Küp Kırkının da Kulpu Kırık ...

Mehmet Tevfik Temiztürk
21964

ŞİİR


24

TAKİPÇİ

“Kırk Kırık Küp Kırkının da Kulpu Kırık Küp”

Bir çantacı yanından, geçerken etkilendim,
Çanta alasım geldi, derhal içeri girdim…

Pek ihtiyacım da yok fakat almak istedim,
Çantacı ikna etti, almaya karar verdim…

47.000 liraymış, tekerleme söyledim,
“Kırk küp kırkının da kulpu kırık küp dedim…

Üst üste şaşırmadan, aynı anda ekledim,
Çünkü ezberimdeydi, bir pazarlık istedim…

Çantacı gülümsedi, kanca ile indirdi,
Bir James Bond çantası, faturasını kesti…

Ödedim 40.000 lira, aldım eve getirdim,
İhtiyacım da yoktu, niçin düşünemedim?

İçime kurt düşmüştü, iade edemezdim,
Kayseri’den almıştım, geri götüremezdim…

Elden çıkarmalıydım fakat yarı fiyatına,
Henüz hiç kullanmadan, belki çok zararına…

Aklıma İrfan geldi, resim öğretmeniydi,
Şahsımı da kırmazdı, ona nazım geçerdi…

Getirdim ve gösterdim, dedi: “Alabilirim,
Hiç kimse bilmemeli, çekingen birisiyim”…

Üç kişi biliyordu, satacağım demiştim,
Hem yarı fiyatına, ısrar bile etmiştim…

“Hiç kimseye bahsetmem, almaya da bilirsin,”
Evvelden vardı dersin, sende aldım demezsin! ”…

“Taksit olursa 30, çünkü 40’a almışım,
Peşin olsun 20’ye, bir anda anlaşalım”…

Dedi: “Tam bana göre”, dedim: “olsun hayırlı”,
20 liramı aldım, her şey tam anlaşmalı…

“Çanta sana emanet,” diyerekten bıraktım,
“Tamamdır dostum! ” dedim mekândan çıktım…

Derken mola verildi, şahsım çantasız çıktı,
İlgilendirmiyordu, şahsımdan da çıkmıştı…

Yemekten geldiğimde, İrfan dolaşıyordu,
Her yer karıştırılmış, bir şeyler arıyordu…

Sonra sinirlenerek, “Çantam nerede? Dedi,
Dedim “Hiç dokunmadım, masanın üstündeydi”…

Çanta kayıp olmuştu, tüm odalara baktık,
Hiçbir yerlerde yoktu, aramaktan usandık…

Dört saat sonra bulduk, şahsımın zannedilmiş,
Kırılmış, parçalanmış, güya bir espriymiş…

Şahsım için bir şaka, bir komiklik yapmışlar,
Çantayı parçalayıp, bir yere saklamışlar…

Beğenmedim demiştim, bu nedenle yapmışlar,
Sattığımı bilseler, bunu yapmayacaklar…

Sorumluluğum yoktu, hiç kimseye kızmadım,
Kullanılmamış kazak, eldiven hazırladım…

Arkadaşa vermiştim, oysa mecbur değildim,
Bir de yemek yedirdim, onunla helalleştim…

(2007)

Mehmet Tevfik Temiztürk
Kayıt Tarihi : 5.1.2013 18:00:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!