Kimsesiz Çocuk Şiiri - Alaaddin Taşkın

Alaaddin Taşkın
83

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Kimsesiz Çocuk

Ben, enkaz altında sıkışıp kalmış bir yürek taşıyorum,
Ufukta güneşi batan, karanlıklarda kalan bir çocuğum,
Kaynağından kesilmiş, kurumuş akmaz sevgi çeşmem,
Ben şimdi hayatı eksikleriyle yaşayan bir çocuğum.

Benim dünyam sizinkine hiç benzemez, eksikleri var,
Kendime has, sevgi sözcüğünün kullanılmadığı bir dünyam var,
Terk edilmişlik kaygısı ve kaderime yazılmış yalnızlığım var,
Ben şimdi endişeleri ve korkuları olan bir çocuğum.

Dünyanın bütün yükünü sırtıma yüklenmiş hissederim,
Gündüzleri ruh gibiyim, akşamları başlar benim mesaim,
Oyuncaklarımı hayalimde yapar, rüyamda annemle oynarım,
Ben şimdi sevgiyi yatağında uyuyarak tadan bir çocuğum.

Bir bakışta tanırsınız, seçilirim kalabalıklar arasından,
Boynu bükük bakarım, oğlunun elinden tutan annenin ardından,
Gözlerinize bakamam eksiklerimi hissederim,
Minik yüreğim çok çabuk incinir, hassasım,
Bitmez, ömür boyu sürecek bu benim yasım,
Ben şimdi anasız yetim, babasız öksüz, kimsesiz bir çocuğum.

Ankara (22.05.2014)
Alaaddin Taşkın

Alaaddin Taşkın
Kayıt Tarihi : 12.6.2014 15:21:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!