Keşkelerimin Sahibi Şiiri - Uraz Akın

Uraz Akın
44

ŞİİR


16

TAKİPÇİ

Keşkelerimin Sahibi

Sen giderken,
Ebruli bir hanımeli vardı gönül bahçende
Kiraz çiçeklerinin hemen yanında
Kusursuz bir tablo,
Tablodaki yalnızlığım gibi
Keşkelerim gibi,
Keşkelerimin sahibi...

En kötüsü de
Ruhum alışıyor yalnızlığa galiba
Ve sakalım gitgide beyazlıyor
Ve özlemim gökyüzünde gri bir buluta,
Asumanımdaki en parlak sitareye
Takılıp kalıyor, nedensiz...

Kalk gel şehrimize,
İstanbulum...
Kâdim sevdam,
Sevdiğim
Gülüşüne öldüğüm,
Eylül’ü konuşalım mesela
Sana şiir ısmarlarım belki
Ama en çok...
Görürüm yüzünü dünya gözüyle birdaha,

Oysa ben,
Dokunamadım ki hiç ellerine
Alamadım ellerini ellerimin içine,
Gittiğinden beri üşüyen ellerimle.
En önemlisi de
Doyamadım daha kirpiğine ve gözbebeğine
Gittiğin gün,
Bir çocuk ürkekliğinde veda ederken sana
Sarılmıştım ya hani
Hala;
Kokun üzerimde
Taa burnumun direğinde......

Uraz Akın
Kayıt Tarihi : 22.9.2019 15:08:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!