Kedim Merkel’e de Araba Çarptı

Mehmet Tevfik Temiztürk
21964

ŞİİR


25

TAKİPÇİ

Kedim Merkel’e de Araba Çarptı

Gecenin ikisinde çığlık sesi duyuldu,
Acı hissedilmişti bir huzursuzluk oldu…

Henüz uyumamıştık yani gece vaktiydi,
Evdekiler anlamış, birden irkilmişlerdi…

O anda evde yoktu, sonra önemsemedik,
Çünkü etraf karanlık bunu fark edemezdik…

Baktım sabah evde yok diğerleri yanımda,
Özel gıdalar verdim, dedim o dışarıda…

Öğleyin on bir gibi, dışarı kadar çıktım,
Yol kan içinde kalmış, fark etmedim ayrıldım…

Yanından geçer iken, cesedi görmemişim,
Dört saat sonra döndüm, kuyruğunu fark ettim…

Komşuların çöpünde, anladım bu Merkel’di,
Çöpü açtım çıkardım o zebra desenliydi…

Dede ile konuştum, sabah yoldaydı dedi,
Gece araba çarpmış kenara aldık, dedi…

Evimin hemen önü iyi ki fark etmişim,
Yoksa bekleyecektim daha üzülecektim…

Öldüğünü anlamış ümidimi kesmiştim,
Acısını öğrenmiş hiç beklemeyecektim…

Dün oldukça mahzundu, kendisini sevdirdi,
Onu ihmal etmiştim, şahsıma hissettirdi…

Seni ihmal ettim, dedim bol da uyku çekmişti,
Karnı hiç aç değildi, sıkıntı görmemişti…

Kalbi hiç kırılmamış, eğitimli kediydi,
Merkel diye bağırsam, hemencecik küserdi…

On altı aylık kadar olgun erkek kediydi,
Sığıntı ile dosttu evime kadar getirdi…

Neyse içeri girdim, kürek ve keser aldım,
Ön bahçe tamamen boş, derin bir çukur kazdım…

Belki herkes izledi, onu çukura gömdüm,
Başından yara almış, Merkel’e üzülmüştüm…

(09.Temmuz.2014)

Mehmet Tevfik Temiztürk
Kayıt Tarihi : 16.7.2014 04:57:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!