Kaybetmek İstemediğim Dosta Mektup

Şiir Yarışması
Adel Gece Demir
19

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Kaybetmek İstemediğim Dosta Mektup

bir haziran gecesiydi girdiğinde hayatıma
sendeleyerek ve vücudunda yaralarla
kırmızıydı gözün
kanamaktaydı kalbin
ücra bir köşesine saklıydın ömrün
titreyen ellerini itmek içimden gelmedi
yıpratılmışlığında kendimi gördüm
ben de en kırılmış yerlerinden öptüm

tehlikeli bir zamandı benim için de
güvenimi bir okyanusun dibine gömdüğüm
daha yeni uyanmıştım gerçekçi bir rüyadan
ve inançsızlığın ürkütücü hafifliği
yaşamak isteyen omuzlarıma yüktü
söylemeye yetmese de tüketilmiş gücüm
sen ömür boyu gecemi çekilir kılan düştün

birlikte yürüdük bir yere varmaz yollarda
sorduk aynı sualleri
cevapsızlığımıza birlikte güldük
birlikte kurduk başka bir dünya hayalini
aynı taşlara takılıp birlikte düştük
korkusuzca yenildik tanıdık hatalara
kimi zaman aşık olduk körkütük
fakat kaçınılmaz yuvası olmuştuk birbirimizin
insanları kaybettikçe evimize döndük

böldük hüzünlerimizi kör bir bıçakla
gömdük ikimizden arta kalanları
biz olamayan her şeye sövdük
kurduk omuz omuza bir gelecek hayalini
birlikte çocuktuk, birlikte büyüdük
büyük yanılgılara birlikte düştük
birbirimize sahiptik, alıştık anlaşılmaya
bunu başkasında bulamayacağımızı
çok geç gördük
bu gerçeğin kucağında birlikte öldük

söyle özgürlüğüm, hal böyleyken
nasıl severim seni canımdan daha az
nasıl korumam seni
yalnızlığımı koruduğum gibi
nasıl ölmem elli yıl sonra yanıbaşında
isteme benden ne olur
sen düşmüşken yürümeyi kaygısızca
aklım bütün varlığıyla kavuşturur
yandığın alevleri benim günahlarımla

bana sorarsan biraz da budur yaşamak
pamuktan bir zincirle bir şeylere bağlanmak
-kaçabiliyor olmak, fakat kaçmamak-
yalnızca özgürlüğe tutsak olmak

ferdinand, biz özgürüz böyle kaldıkça
dünya bizi incitemez
biz biz oldukça

yani canevim, demek istediğim
ilk kez sevdim bir yabancıyı böylesine
bir sevgiliyi sever gibi değil
fakat dostluktan da yüce bir şey bu
sırtımı dayadığım duvarı
bir devrimde yoldaşımı
dünyaya karşı birlikte dimdik
insanlığa rağmen insanca
sapasağlam durduğum adamı
kendimi sever gibi sevdim
senin kabalığa karşı isyanını

şehrimde olsan her gün şöyle derdim:
var olduğun için teşekkür ederim

Adel Gece Demir
Kayıt Tarihi : 6.4.2021 15:27:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!