Kasımdaki Hüzün Şiiri - Neşe Ersoy

Neşe Ersoy
76

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kasımdaki Hüzün

Kasım ayının buruk bir imajı olmuştur bende hayatım boyunca. Başlı başına farklı bir mevsim gibidir. Kasım ayında havalar iyice değişken olur. Gökyüzü bulanıklaşır. Kentlerin üzerine daha yoğun sis çöker. Tabiat ana, veremli kız misali sapsarı kesilir ve “artık gücüm kalmadı” dercesine kendini rüzgarın ellerine bırakır. Rüzgarda savrulan yapraklar ise bir ağlayış gibidir. Velhasıl pek iç açıcı havalar olmaz kasım ayında. Hele hele, Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Atatürk’ü de kasım ayında kaybetmiş olmamız hüzün üstüne hüzün katar bu aya. Ve çocukluğumdan beri 10 Kasımlarda yaşadığımız veya yaşatılmak istenen hüzünleri hatırlarım hep. Hatta saat dokuzu beş geçe, bizim o zaman adına canavar düdüğü dediğimiz siren susuncaya kadar nefes almadan durmamız söylenirdi. Tabii ki nefesimi uzun süre tutamazdım ben. Herkes nefesini tutuyor zannettiğim için de kimseye bir şey söylemez, başımı öne eğerek nefes aldığımı belli etmemeye çalışırdım çocuk aklımla.
Atatürk’ü nefesimi tutmadan andığım için de bir suçluluk duyar, utanırdım. Zaten çocukluğumdaki 10 Kasımlardan aklımda kalan hep bu anlar olmuştur. Ki o çok önemli bir andı. Küçücük boylarımızla ve kocaman yüreklerimizle, ölümün dahi ne olduğunu bilmeden, O’nun öldüğüne inanmamamız gerektiği aşılanmıştı. O’nu bizler, yüreklerimizde yaşatacaktık.
..........

Peki, bizler, büyük önder Atatürk’ü yüreklerimizde yaşatmayı becerebildik mi?
Acaba kaçımız O ’na hak ettiği sadakati gösterdi?
Türk’üm, doğruyum, çalışkanım diye ant içerken, gösterdiğin hedefe durmadan yürüyeceğim derken, yalan mı söyledik hep?
Ya da şöyle söyleyeyim, bu ant içenler büyüdüklerinde nereye gidiyorlar ki, ülkemizde doğru ve çalışkan, küçüğüne sevgili, büyüğüne saygılı, yurdunu ve milletini seven kimse kalmıyor, ya da bir avuç kalıyor? Nüfusumuz yetmiş milyonlara dayanmadı mı? Yoksa ülkemiz Türklerin ülkesi değil mi?
Yine bir 10 Kasım ve yakalarımızda Atatürk rozeti. Tek sözcük var. “İZİNDEYİZ”.
Evet sevgili Atatürk’üm. Sen cumhuriyeti kurdun bizlere emanet ettin ama, her zaman olduğu gibi bizler işin kolayına kaçıp, “izindeyiz” derken hep izin kullandık.
Bağışlama bizi ATA’m..!

(Yerel Haber- Kasım/2000)
(Atabarı Dergisi/Kasım 2001)

Neşe Ersoy
Kayıt Tarihi : 10.11.2006 15:48:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!