Karanlıkta El Yordamı Cümleler

Aysun Erat
140

ŞİİR


18

TAKİPÇİ

Karanlıkta El Yordamı Cümleler

Dört nala koşuyordu zaman.
Yalvarışlarıma kulak asmadan!
Dur!
Koşma!
Bu kadar zalim olamazsın, bekle beni de!
Diye bağırdım ama…
Nafile!
Kapatmıştı kulaklarını.
Ve durmadan koşuyordu, artarak hızı.

Sen, yoktun yanımda.
Ve her şey düşmandı sanki yokluğunda.
Başımın üzerinde mor salkımlar eğiliyordu.
Seni sevmenin güzelliğine benziyordu.
Ama yine de yetmiyordu güzellikleri.
Çünkü sen yoktun!
Ve ben kendimi, hiçbir güzellikte avutamıyordum.

Kendimi karşıdan seyrediyordum.
Yüzümdeki mutsuz ifade, bugün hala beynimde.
Birden…
Bir kadının mutsuzluğu kadar hiçbir şey üzemez beni, gibi geldi.
Ama hemen savdım bu düşünceyi kafamdan.
Çünkü dünyada bundan daha beter rezillikler oluyordu.
Ve ben bencilce kendime acıyordum.
Şimdi ise utanıyordum bir anlık gafletimden.

Sen olsaydın bunların hiç biri olmazdı
Biraz da senin suçun, bu densizliğim…
Umut etmek neydi?
Kaç paraydı?
Hiç bilmiyordum…
Keşke… bilebilseydim, dedim kendi kendime.
O zaman her şey daha güzel olurdu.
Kadın bir yol bulurdu ve akardı zamana.
Ve ben başka türlü şeyleri seyrederdim karşıdan.
Ve kendime acımazdı içim.
Keşkeler sarmazdı dört yanımı kan emici sülükler gibi.
Daha mesut ölebilirdim.

07/2005

Aysun Erat
Kayıt Tarihi : 16.7.2005 16:12:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Öğer Koç
    Öğer Koç

    Güzel bir kurgu

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)

Aysun Erat