Karanlıklarımda Kalsın Aydınlığım

Evrim Evrensel
527

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Karanlıklarımda Kalsın Aydınlığım

Can kırıklarımın şamdanında mumumu yakma !
Bırak karanlıklarımda kalsın aydınlığım.
Gözbebeklerimde askıya canını takma!
Gecenin ayazî soğuklarına sığındığım.
Sarkık kılıçların keskinligine buzlanıp sarkma;
Bırak...
Dereler buz bağlasın,
Yüreğin dert dağlasın,
Seni o gelin vursun,
Yaranı kız bağlasın.

Yürek yaramı da gözyaşına bandırıp
Tuzlarına dağım dağım dağlatma.
Bir güldürüp binbir ağlatma,
Cesedimle dereler bent bağlatma;
Akıt...
Bak dere uzununa,
Vurup kırma buzuna,
Vardın türkmen kızına,
Doyamadan nazına.

Pahasından düşüğüne, bedestanda satma,
Tutarak elinde;
Gel etme eyleme,
Aksi söz söyleme,
Göz yolları beklerken,
Böylesi terk eyleme...

Kısa devre, atmış şartellerim,
Patladı patlayacak trafom,
Kesilir enerji hatlarım,
Her yan zifirilere teslim,
Mahallede koca bir yangın
Itfaiyenin şu taşımayan hortumunu
Sana mı ?
Bana mı ?

Evrim Evrensel
Kayıt Tarihi : 7.4.2019 17:12:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!