Karanlığın gözleri Şiiri - Arap Kurt

Arap Kurt
799

ŞİİR


12

TAKİPÇİ

Karanlığın gözleri


I.

-Az önce bir karanlıktan çıktım
O küçük ellerin çekip aldı beni ordan-
Belki bir salyangozun korkusundan daha azdı korkum
Ama korktum
Kırlangıçlar kadar yorulmadım belki
Ama yorgundum
Nehir kenarında güneşlenen kurbağa kadar zevk almadım hayattan
Göğe baktım çoğu zaman
Başım döndü
Düştüm ayla yürürken
Kuşlar gidip geliyordu karşılıklı
Birbirine çarpmadan
Kanatları güneşe değiyordu gün batarken
Göç eden göçmen kuşlarla dağları denizleri aştım
İzimin üstüne geri döndüm
Gidemiyordum senden

Ve bir dağ başında avcı kulübesiydim
Acımasızlık kadar açtı nefsim
Barut kokusuyla karışan ölüm korkusuydu içimi burkan

Dostu da gördüm
Düşmanı da
Aralarında ince bir çizgi vardı
Varolmak denen
Ve baharı kurutan bir köylü kadınının ellerinde reyhan olup kurudum

-Yaşama sevinci yarım kalan bir kelebek
Hevesi kursağında dünyadan bihaber güz kuzusunun ki gibiydi yaşam-
Rüzgarın otlara, ağaçlara musallat etitiği ateş ki
Ah kaç yangından geçtim yalın ayak kim bilebilir?

Gel zaman, git zaman
Boz bulanık sel gibi
Gelip geçti bunca zaman
Sonra sen geldin
Ey! çığ altında kalmış yaralı kardelen
Kurt ululmasındaki hüznü duyan yâren
Bilmem kaç asır önce
Nereden tanıyordu acaba
Ruhunu ruhum
Neden geciktin?
Neden?

-Gözlerin ve gülüşün
Yüreğindeki yerim
Kendini aynada görmek gibi işte
Sade ve yalın-

II.

-Gün aydı-
Gözümüz aydın olsun
Ölüp ölüp dirildik yeniden

Devam ediyor hayat
Biraz hüzün
Biraz mutluluk
Her şeyden azar azar
Herkesin kalbi ameli kadar!

-Savaş meydanında esir düşse ne olur köle
Asil bir komutanınki kadar yakıştırılmaz öfke-

Yenilgilerle karalanmış kaderim
Biriktirdiğim sevinci yutuyor bir derin boşluk
Kime ne deyim?

-Ve yüzüme yerleşen yamalı sevinç
Aynı yerden sökülüyor-
Günün sancısı zemheriden olamaz
Çünkü ayaza aşina çocuk böyle günde üşümez

Güneş yüzünü göstermedi henüz
Umarım uyanmaz
Gömülen cesetler
Yeniden yeşermez inşallah
Kuruyan eller
Dökülen dişler
Çürüyen akıl
Göz çukurunda yok olan ışık

-Ey! yırtılmaktan haz alan arsız karanlık
Ne kadar saklayabilirsin yalanı
Gün gelir ortaya çıkarır gizlediğin günahı -

-Bu kadar zorken yaşamak
Bitmez tükenmez
Elin alemin fantazileri -
Oyun içinde oyun
Her oyunda bir role girmek mi yetenek?

Ah yetimlik
Kırıldığı yerden tutturulan hayat
Yarım kalan düşler
Ezik bir yürek
-Güneşi kucaklasan ne olur
İliklerine kadar işlemişken üşümek -

Kim ve nedir beklenen
Nasıl bir şey bu
Dönüp dönüp geriye bakmak
Sahi can yanması neyle geçer ?
Bir hiç uğruna canından geçmek
Ne mümkün her seyi sineye çekmek?
Kolay mı susup unutmak ?

Tanrım aklımı koru!
Çıkar eyle çıkmazı
Hidayet nasip et bize.

Arap Kurt
Kayıt Tarihi : 18.1.2020 16:14:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Mücahit Aygören
    Mücahit Aygören

    Sonunu daha iyi ve ahenkli bitirebilirdiniz diye düşünüyorum ancak uzun bir şiire göre ahengin kesintisizliği baya sürdü. Bence gayet hoş ve anlaşılır imgelerle örülü bir şiir. Tebrik ederim.

TÜM YORUMLAR (1)