Karanfil Kasırgası Şiiri - Kaan Kılıç

Kaan Kılıç
46

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Karanfil Kasırgası

Uzun menzil bir mavzerdir senin sesin
Vurulurum kaçtıkça sesinin yankısından
Gidersin Ah açılır yüzümde yüzbin bıçak
Ben Vurulup devrilsem bir kaplan heybetiyle
Cesedimde senden miras kardelenler açacak!

Mavzerdir uzun menzil infilaktadır sesin
Kelamınla kamçılandım bak ki sukutun bile
Mecalsiz ellerimde sancıyla patlayacak!
Hafizamda kardelen sağnağıysa eger yerin
Kabuk tutmaz yaradır kara zırhlı göğsümde
Kırbaçlı bir ırmak gibi akışkan gidişlerin…

Hatırla aralardık bir çift külüstür kalbi
Hatirla ardımızda tufan gibi cereyan
Peydah olur aramızda anakonda sokaklar
Sen giderken çarpılırdı efkarın ayazından!

Kırılgan bir kırlangıçsın tartarken ufukları
Yüzün vahşi güller açar uçurum kıyısında
Yüzün Kayıp kıtadır henüz keşfedilmemiş
Kristal bir okyanusun buğusunun altında…

Kaçamazdım gazabından fesatından şerrinden
Katranlı tebessümün kazınıp dudağımdan
Bir korkuyu gövdelerdi uzaklık mihrabında
Bak ta gör ah! giderken nasılda yaralıyım
Göğsümü parçalayan mızraklı bakışından!

Korkunç kartalları sal korkutup gökyüzünü
Hırpalarcasına son kez durma yüzüme bak
Ve kalbini bileylenmiş keskin bir kılıç gibi
Giderken böğrümde öylece saplı bırak!

Ah nasıl da meczubum esrarlı vuslatına
Fışkıran çıbanlara salınmıştır dört yanım
perçemli bir güneş gibi yeryüzüme uzakken
ah ben nasıl hırpani nasıl darmadağınım!

Dagıt azat kuşlarını fışkırsın yüreginden
Yık kurdugum tapınagı kentin tam ortasında
Bilsen nasıl beklerim mümkünsüz dönüşünü
Kaynayan karanfil kasırgası altında!

Ah sarkıtta tutunayım prenses perçemine
Haydi yeni cesetler bul gömmek için yerime
Çökmüş bir dagın yüzyıllık efkarıyla
Gitte öyle Devrileyim şah musalla göğsüne!

Tabuttur cesedime sazende kaçışların
Bir ırmak kadavrası akar yüzümde ama
Beni sürülmüş, tövbekar, yaralı adem gibi
Yeryüzünün kuytusuna ağlatarak bırakma!

Kitabeye öykünen karakatran kalbime
İmlasız hattatlarca nakşolan ismin yarım
Ah yıldırım saganagıyla ismini zikrederken
Yoklugunda bu kenti hoyratça sel basayım

Ve artık ki gidişin hangi yarayı saklar
Velveleli kasırga biçiminde dönsen de
Nasılsa kapanmayacak açtıgın yaralar…

Dagıt azat kuşlarını fışkırsın yüreginden
Yık kurdugum tapınagı kentin tam ortasında
Bilsen nasıl beklerim mümkünsüz dönüşünü
Kaynayan karanfil kasırgası altında…

Kaan Kılıç
Kayıt Tarihi : 2.6.2008 16:38:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Kaan Kılıç