Karabağ Şiiri - Özdemir Aydın 2

Özdemir Aydın 2
1699

ŞİİR


17

TAKİPÇİ

Karabağ

Kış bastırır gurbet elde ay ağyar,
Kömeksizdir yetim kalmış balalar,
Dilde hicran, öz de canım yaralar,
El uzatsam, kolum yetmez tutmağa.

Bağ bozuldu, gazel düştü yaprağa,
Kirpik kaydı, yaşlar düştü toprağa,
Güz yağmuru bulaştırmış dudağa,
Zemzem olsa gönül varmaz yutmağa.

Öz vetanım, öz yürdumdur Karabağ,
Ezel baharında yemyeşildir yayla, bağ,
Binbir çiçek açar Gence, Karabağ,
Ocağ tütmez göynüm varmaz yatmağa.

Bu nasıl edelet, nasıl geldik bir çağa
Kurdu boğdurur çakala, geldik bir çağa,
Heçbir şeyi istemirem gömün meni bir dağa,
Ermeniyi tepmedikçe naaş varmaz yatmağa.
Karabağ'ı almadıkça naaş varmaz yatmağa.

Özdemir Aydın 2
Kayıt Tarihi : 27.9.2020 13:00:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Öğlen saatlerinde yazdım.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!