Kanatları Kül Olmuş Ateş Böcekleri

Ömer Yücekaya
136

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Kanatları Kül Olmuş Ateş Böcekleri

yiyecek verdiğim sokak köpeklerinin minnettarlığı
çapari iğnesinden kurtarıp, denize bıraktığım istavritin teşekkürü
kavurucu sıcakta su içirdiğim kuşların ödülüydün sen
donmak üzere olan o yaşlı adamın; ikram ettiğim tavşankanı çayı içerken
"Mevla’m sevdiğine kavuştursun" dediği duaydın

tanrının bir lütfuydu ellerini tutmak
bir kez yaşanan ve bir daha yaşanmayacak olan bir mutluluktu
seni sevgilim bilmek
gerçek olamayacak kadar güzel bir düştü sana sarılmak
seni öpmek

biliyorum felç olmuş bu aşk bir daha ayağa kalkmaz
denize sevdalı, o beyaz martı bir daha geçmez
o rengarenk gök kuşağının içinden
bir daha ateşle dans etmez
kanatları kül olmuş ateş böcekleri
can evinden vurulmuş o hırçın rüzgar
bir daha esmez deli deli

içinde in cin top oynayan metruk bir köşk aşk şimdi
pencerelerine tahtalar çivilenmiş
vahşi otlar içinde netameli bir korku
bin yıllık bir ürperti

kefen gibi beyaz patiska örtüler serilmiş hatıralara
düşler arka bahçeye gömülmüş canlı canlı
onca zamana rağmen, hala acıyla gıcırdarmış merdivenleri

rivayet odur ki…
bazı geceler, mahzeninde duyulurmuş
doğmadan ölmüş çocuk sesleri

Ömer Yücekaya
Kayıt Tarihi : 30.7.2019 11:54:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!