Kahverengi Sevgiler

Osman Murat Köktaş
29

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kahverengi Sevgiler

Kahverengi sevgimizi
Bozbulanık hayallerle süslerken
Yağmur yağmasın yüreğine
Gözlerinden.
Üşütmesin seni
Trenler,
Sen istasyondayken hareketlenen
Vagonlardan bir titreme almasın seni.
Kurutmasın umudunu;
Yüreğindeki yangın.
Büyütmesin hazanını;
Çağlayan yaşların.
El sallamak adetim değil sana;
Ayrılık gibi geliyor.
Bekle diyorum sadece,
Kahverengi sevgilerde.
Ve sen; buruk bir tebessümle
diyorsun;

Aynı yerdeyim gelene kadar...
Tren çığlıkları gecenin gizemine
Düşürürken gölgesini,
Cemalin yetiyordu ortalığı aydınlatmaya.
Hüznün ılık nefesiyle,
Soluk sesimiz karışıyordu
birbirine.

Anadolu expresi hareketlenirken;
Akıyordu yüreğimden kanlar.
Gidipte dönmemek,
Dönüpte görememek,
Yok kitabımızda.
GİDİLECEK, DÖNÜLECEK ve GÖRÜLECEK

**************

Kahverengi sevgimizi süsleyen
Bozbulanık hayaller; pembeye çalarken
Expres istasyona yanaşıyor.
Bekleyenim var, bıraktığım yerde.
Leyla'msı hasretle;

KAHVERENGİ GÖZLERİYLE.

(09-11-1999)

Osman Murat Köktaş
Kayıt Tarihi : 29.9.2000 09:01:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!