Kader Kazaya Mahkum/her Amel Rızaya Muhtaç

Merve Özcan
40

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Kader Kazaya Mahkum/her Amel Rızaya Muhtaç

Kederlerin açtığı yaralara tebessümle dikiş atan kadınlardık. Gülmek bir savunma mekanizmasıydı belki. Belki saklamak içindi. Saklanmak için belki... Kendimize kaçtık, içimize saklandık. Umutsuz kaldığımızda bazen; el açtık Yaradan'a sığındık... Dua dua büyüttük umutlarımızı. Bir O(c.c.) duydu; sakladıklarımızı. Melekler öptü avuçlarımızı... Biz kendimizi bile bıraktığımızda bazen, bizi bırakmayandı O(c.c.) ... Yeis'in batağından kalplerimizi kurtaran. Hesap sorulacaklar uzaktaydı. Hem kime neyin hesabını soracaktık ki; bazı yaralara bazen yarayı açan da derman olmazdı. İnşirah diledik; sükunete sığındık. Beklenenler hep Kaf Dağı'nın ardındaydı. Özlenenler bir ışık yılı uzakta. Özledik, bekledik. Faydasız... Şiire sığındık, koştuk, kaçtık. Biçare... Sonra tüm çareler tükenmişken belki... Mutluluk ansızın çıkar gelir hem kim bilebilirdi? ...
Kader kazaya mahkum; her amel rızaya muhtaçtı...

Merve Özcan
Kayıt Tarihi : 21.10.2019 11:36:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!