Jilet Yiyen Kız Şiiri - Attila İlhan

Attila İlhan
15 Haziran 1925 - 11 Ekim 2005
190

ŞİİR


1086

TAKİPÇİ

Jilet Yiyen Kız

o kızı nerede nasıl görsem
aklımı başımdan alır ağzı
saçları şıra köpüğü desem
kaşları bıçak izi kırmızı

yakut pulları mı? bu ne görkem
kanlı gözbebeklerindeki yazı
beni nasıl büyüledi bilmem ..........
..........

Attila İlhan
Kayıt Tarihi : 20.8.2002 17:27:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Fikret Kanat
    Fikret Kanat

    Zorlamadan yürek
    Yaz demeden kalem
    Yazdırmıyor şiir kendini
    Ne zaman yıkıp taşarsa
    Duygular bendini
    İlham denilen şâki
    Veriyor yaz diye ilk emrini
    Bir membaı var
    Bir de mecrası
    Hepsinin ayrı hikayesi
    Hepsinin ayrı macerası
    Kimi gül yaprağı gibi
    Yumuşak narin
    Kimi karlı dağdan
    Haşin serin
    Kimi kör kuyulardan da derin
    Kimi sevdalı ahu gözlü güzele
    Kimi kaybetmiş baharını
    Ağıtlar yakıyor
    Hazanla dökülen her gazele
    Ne mümkün kalem oynatmak
    İlham belki de
    Tavlada dü-şeş atmak
    Nasıl ilk düğmeyi
    Yanlış iliklersen
    Hepsi yanlış gidiyor
    İlham yol kesiyor
    Yüreği şöyle bir tıklatıp
    Çekip başını gidiyor
    Uyku artık haram
    Kıvran dur boş yere
    Kesildi mi bir kez çağlayan
    Çölde okyanus görünür
    Kurumuş bir dere
    Düşünürken nereden başlayıp
    Nerede bitirsek
    Kesilir damarından kan
    Ellerin yetmişlikten de titrek
    Ayağın yerde değil
    Aklın başında
    Teselli bulduğun olur
    Akan gözyaşında
    Bir garip şairdi yazarsa
    Ne mutlu mezar taşında
    Yazılmıyor işte; yazacağım demekle
    Olmuyor;
    Belki rastlarım diye ilhama
    Sağdan yürümekle
    Bir doğum sancısı bir diş ağrısı
    Bir göz seğirtmesi
    Bir yürek sıkışması
    Velhasıl binbir emekle
    Desene atılıyor ilk düğüm
    Başka mutluluğa ne hacet
    İşte o andır şaire düğün
    Kutlu bir doğum
    Bir yeni başlangıç
    Nasıl çamurdan örerse
    Yuvasını kırlangıç
    Şair de örmeye başlar gönül ağını
    Kumdan kalesini
    Üflesen uçacak domino taşlarla
    Bazı destan dizer
    Bazı şarkı,şiir olur
    Bazı yürek burkan
    Boğum boğum hıçkırık
    Gözyaşı ağıt olur
    İple çeker kör kuyulardan zamanı
    Sabahçı kahvelerinde
    Kimi meyde arar ilhamı
    İzbe meyhanelerde
    Umut olur nağme nağme
    Dökülür çoban kavalından
    Seslenir dağa taşa
    Kurda kuşa
    Su serper yanık yüreklere
    Nafiz’in Çeşmesi’nde
    Ahengini bulur, ses alır
    Kıratın kişnemesinde
    Türkü olur ana sütü gibi
    Ak, helal, temiz
    Dadaloğlu’yla dağlar padişahı
    Pir Sultan’la gider şaha
    Necip’le döner en son Allah’a
    Şöhreti de ateş nefreti de
    İptida edip Necati’de
    Buldu Kaf dağını Bakî’de
    Nef’î’de, Nabî’de, Fuzulî’de
    Kemal’e erip Kendi Gökkubbemiz’de
    Akif’le yıkıp bendini
    Nazım’la kükreyip coştu
    Derya içre deryayı bilmez; biçare gönül
    Yetişmek için mahşerin atlılarına
    Peşi sıra hep nafile koştu
    Şiir onlarla şiir, onlarla anlamlı
    Onlarla güzel onlarla hoştu. haziran
    2005 etimesgut Fikret Kanat

  • Eren Gürleyük
    Eren Gürleyük

    Keskin kadın ve şiir...

  • Hicran Deniz
    Hicran Deniz

    Mükemmel ötesi güzel. Ne kadar güzel olduğunu kelimelerle anlatmak imkansız. Tüm benzetmeler harikulade. 'jilet yiyen kız' niçin demiş bunu anlamadım. Sonuçta bugüne dek okuduğum en güzel şiirlerden biri. Hatta en güzeli diyebilirim.

TÜM YORUMLAR (4)