İzlandalı Balıkçı Dede Şiiri - Mücahid Ç ...

Mücahid Çolak
50

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

İzlandalı Balıkçı Dede

Hava buz kesiyordu,sabaha karşı
Ayakları üşüyordu İzlandalı dedenin
Ölen eşinin ördüğü çorapları giydi ayağına
Birden,torunlarının sesi yankılandı kulağına
Duygulandı balıkçı dede
En çok sevdiği torunu Aron geldi aklına
Bir ona bir kendine iki olta aldı
Atkısını,beresini güzelce taktı
Boş dönmemeliydi eve,helkesi dolmalıydı

Deniz sakin,buzullar keskin,rüzgar yorgundu
Gayzerler öfkeli öfkeli fışkırıyordu gökyüzüne

Dede,dede...
Aron'un sesiydi bu,dayanamadı kulaklarını kapadı
"sebebin ben değilim" diye bağırdı
Onun için getirdiği oltayı da denize fırlattı
Kalktığı gibi evin yolunu tuttu
Başında aklını,denizde oltayı unuttu

Eve gider gitmez attı kendini yatağa
Ses duydukça yutkundu
Bakındı sağa sola
Karnı guruldadı balıkçı dedenin
Akşam oldu,balık yedi,kılçıklarını ayıklamadan
Yine elektrikler gitti,zaten sık sık oluyordu
Tek bir mum yaktı,kocaman evde
İzlandalı balıkçı,eşi ve torunu,mum ışığında sohbet ettiler sabaha kadar...

Mücahid Çolak
Kayıt Tarihi : 4.4.2019 22:33:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!