İskender'in Aynası 2 Şiiri - Muhammed İb ...

Muhammed İbrahim
66

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

İskender'in Aynası 2

Yağan yağmur gözyaşlarıyla birleşir,
Çiçekleri sular, dirilmeye aracı olur,
Kimsesizliğin ortasında bir kimse olmak,
Kimine umut olmak, kimini mutlu yapmak.

Kapının gıcırtısı en yakın dostun olur,
Deli değilsindir, yalnızsındır,
Yalnız kalmışsındır, hayatının akışı sadeleşmiştir,
İş işten geçmiştir, hatıralar eskimiş.

Aşık olmuşsundur, yemekten tat alamazsın,
Aklında birileri varken onsuz yaşayamazsın,
Kalp kan pompalar pervasızca,
Seni gözleriyle paramparça eder insafsızca, karşıdaki kadın....

Ve sen anlamsızca hayatına anlam katmaya çalışırsın,
İşten eve, evden işe, nereye kadar? Ama alışırsın,
Sabrın taşar, gözlerin dolar, ardından yatışırsın,
Bu şehir ikinize dar gelir, sen taşınırsın.

Sıkılırsın, ağlarsın bazen, özellikle geceleri,
Kendini oyalarsın çözerek saçma sapan bilmeceleri,
Değersiz hissedersin bazen, nedir ederin?
Kabullenirsin nihayet, bir damla gözyaşıymış kaderin.

İskender'in aynası beni yansıtmaz,
Platon yatmaz, Aristo kalkmaz,
Savunsam kendimi, Sokrat gibi,
İnanır mısın bana? Barışır mısın benimle?

Yasemin olsam, sen kokum olsan,
Ben gölge olsam, sen korkup kaçsan,
Ben yine de izlesem seni, ben yine de izlerim seni,
Bizi biz yapan sevgimiz değil mi?

Ben Sezar olayım, sen katilim ol,
Öldür beni, kimseler görmesin,
Cesedimi göm çok ücra bir yere,
Duyanlar, "Sezar sıkılıp kaçtı" desin.

Gerçi, sevdiğim, parası olmayanı neden sevesin?
Koparıp aldığım bir çiçek cesediyle mi sana aşkımı ilân edeyim?
Sen anlamadıktan sonra anlamsız cümlelerim,
Bil ki, kimse sevmez uydurma hikâyeleri....

Muhammed İbrahim
Kayıt Tarihi : 21.5.2022 21:24:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Muhammed İbrahim