Işıksız Şehir Şiiri - Tuğba Turan

Tuğba Turan
71

ŞİİR


12

TAKİPÇİ

Işıksız Şehir

ışıkları yanıyor
her evin ayrı ayrı
evimin en sevdiğim yeri balkonu
küçücük üç metrekare
her gün bir şeyler yiyoruz
zararlı maddeler içeren
soluduğumuz hava ayrı terennüm
ağaçsız...
bitecek bu oksijen
taksici diyor köyde çok ağaç var
burada da olmasın
bataklıkta deniz feneri aramak gibi
kayboldum yalnızlığımda
iç geçirerek
bulamamaktan korkuyorum
düşünmek isteyerek yaptığımız bir eylem değil!
istemesek de düşünüyoruz
düşünce neden yasak olsun?
ben her gece
gecenin ölüyü dirilten sessizliğinde
boşa kürek çekmekten yoruldum
umutlarım kül oldu
savruldu havaya
hapisteyim sanki
yalnız hücremde
tat almak imkansız
sadece seyrediyorum
bir imparatorluğun çöküşünü
bir tas su söndürür mü ki
roma'nın yanışını

Tuğba Turan
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!