Işık Hüzmesi Şiiri - Leila Monelli

Leila Monelli
129

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

Işık Hüzmesi

Bir ömür kadar sürmüştü karanlık

Bir anda kapı aralandı
ışık hüzmesiyle beraber
içeri O sızdı

Işıktan gözlerim kamaşıyor
dost mu, düşman mı
melek mi şeytan mı
anlayamıyorum

Kenarda sinmiş...
bekliyorum

Etrafımda dolaşıyor
beni kokluyor
Ruhumla dans ediyor

Karanlığa çok alışmışım
çözemiyorum
Korkuyorum

Değerse elim yanar mı?

Beni okşuyor
Korkuyorum

Bir adım geri gitmek için
hamle yapmaya çalışıyorum
kaskatı kalıyorum

Çare gizlenmekte
Karanlıkta saklanmayı
Beceremiyorum...

Aydınlık beni mıknatıs gibi
kendine çekiyor
Bir adım yaklaşıyorum
Çekim gücüne
daha da fazla kapılıyorum

"uzaklaş" diyorum kendime
"bilmiyorsun, cazip gözüken bir tuzak olabilir"
"saklanmak iyidir can yakmaz"

aydınlık bir kere değdi mi
saklanmak nafile
vazgeçilemez

Gizlenmeye çalışırken ağlıyorum
ona geri dönmek istiyorum
fırsattı kaçırdığımı düşünürken
saklandığım yerde
yanı başımda buluyorum

Rüyalarımdaki gibi dokunuyorum
boynumdan öpüyor
eriyorum

Artık onun için yanan mum oluyorum

Leila Monelli
Kayıt Tarihi : 21.10.2018 19:44:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ahmet Erdem
    Ahmet Erdem

    Güzeldi, uyku ve hayal karışımı belki hayal gibi bir gerçek.

    Leila Monelli

    Teşekkürler:)

  • Hülya Gülmüş
    Hülya Gülmüş

    Beğeniyle okudum. Yüreğinize, kaleminize sağlık...

    Leila Monelli

    Beğenmenize sevindim. :) Teşekkürler

  • İsa Kaya
    İsa Kaya

    Leila,

    bu çok güzeldi..

    Leila Monelli

    Bunu senin gibi güzel bir kalemden duymak cok güzel :) Teşekkürler

TÜM YORUMLAR (3)