İş İşten Geçmeden Şiiri - Ömer Yücekaya

Ömer Yücekaya
151

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

İş İşten Geçmeden

Dönüp dolaşıp, aynı noktaya geliyorum
aynı acının eşiğine
aynı uçurumun dibine
Ya biri itiyor
ya ben düşüyorum
yada uçurum çekiyor beni içine...

Yağmur yüklü bulutlar gibiyim yine
bir yağar sam
ahmak ıslatan bir çisenti değil
bardaktan boşalırcasına yağacağım
Fırtına bile korkuyor fırtına öncesi sessizliğimden
Ya kendime bir şey yapacağım
Yada…
Utanmasam, ah bir utanmasam
ağlayacağım!

Hep böylemi olacak?
Zülkarneyn den kalma bu kurşun duvar
hep böyle aramızda mı duracak?
Öldürmeye azmetmiş bir katil yokluğun
ben ölünce...
Kana mı doyacak?

Hani ayrılığın misafirliği kısa olurdu?
Yüreğim kavrulunca, hani senin rüzgarın getirecekti yağmuru?
Göçmen kuşlar gelmeden sen gelecektin?
Hani her özleyen kavuşurdu?

Şimdi nedir bu cehennem?
Nedir bu Kerbela

Sen sevdamızı damarlarından boşaltıp
kasıklarına zerk ederken sentetik sevdaları
Seğirtme sem de yaldızlı sevdaların peşinden
Sere serpe uzanmış tenlerin ateşinde el ovuşturup ısınma sam da
Sağır olsam da “hadi bize gidelim” diye başlayan her söze
Yutkunma sam bile
onca dekolteli gülümsemeye

Artık korkuyorum
Evet korkuyorum
Senden başka birini sevmekten
sana bağlandığım gibi başka bir kadına bağlanmaktan
düşmana teslim olur gibi başka bir aşka teslim olmaktan
korkuyorum…

Bir şey bulmuştum gözlerinde
ta çocukluğumdan kalma bir şey…
Gözlerinde ne bulduğumu, unutmaktan korkuyorum
Daha bir aylıkken bana karne hediyesi gelen
ve kucağımda ölmeden evvel
o kanlı, o yaralı haliyle
küçük patilerini ellerime uzatan
köpeğimin bakışlarından kalan bir şey…
Başka bir kadının gözlerinde
o yaralı köpeğimin bakışlarını görmekten
korkuyorum…

Şimdi...
Tamda şimdi gelsen
İş işten geçmeden
kum saatin son kumu düşmeden
gelsen.
Senin dudaklarından mutluluk içen dudaklarım
başka dudağa değmeden gelsen
Bir bardak suda kopardığın fırtınayı durdurmaya
aşk diye yaşattığın bu cehennemi
soğutmaya gelsen

Sussa içimin çok desibelli çığlığı
Çıksa kalbimden bu paslı bıçak
Bu siyahlara bürünmüş matem havası
dağılsa yüzümden
Gelsen…
Bir kardelen uyansa buza kesmiş göğsümün çeperinde
Kurusa gözlerimde nem
Bir fay hattı gibi çatırdayıp durmasa
deprem üstüne deprem yaşayan
düş ülkem

Gelsen…
Zümrüdü-Anka gibi doğsam küllerimden

Ömer Yücekaya
Kayıt Tarihi : 18.8.2019 21:49:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!