İntihar Şiiri - Mustafa Semerci

Mustafa Semerci
80

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

İntihar

ne idi yaşamak
yaşamak mı? dedim
üstüme düştüler
üstüne eğildim
.........
huzur;
yeniden doğum gibi,
rüyalarımın eşi,
gönlümün bitmeyen hasret ateşi,
elimle tutarım da güneşi,
yine de külleri benim olur.

ölüm yanağıma asılı
bakarım geçmiş mazime
ne kadar mutlu ve umutluydum halbuki
elimde tuttuğumu sandığım güne
meğer ne kadar zormuş
doğduğumda bellemek
ölüm bu, / doğumla başladı demek

toprak;
kınasıyla sevdalım
doğum sancıları başladı
dolacak sandım, kucağım

elim ekmeğe değdi.. derken
ve, gülümsemeye çalışırken
bir el...
tebessümü çekti yüzümden
dediler /dur/
................daha
inmedi kargalar kara toprağa
nasıl buyurursa kutsal ağa
öyle kabullenmek gerek.
özüme döndüğümde bile
çırılçıplak bedenimle
kanunlarıyla tepemde
beklemede bir tüfek

kork:
ne kadar durursan dur
şemsiyenin altında
güneşe bir gün başını çıkartırsın
alnına biriken yanık terlerle
Yağmuru ıslatırsın
bırak /çaksın/ yüzündeki çizgiler
azap çekiyor /öfkesi/ doğru
biraz /tutun/ şu acıları
nereye çıkacak bu yolun sunu

hangi kitap barındırır ki bağrında,
yanık kelimelerle dolu,
okunmamış bir mektubu.

hangi adalet paklar ki,
horlanmış binlerce onuru.

anca mezar kucaklar,
kucaklar acıklı sonu.

hırs
sonra; sinersin.
bakarsın ufuklara
dişlerini geçirmişsindir çoktan
yapışkan dudaklara,
ve kanını emer sin.

geçirdiğin onca yıla,
usul, usul iner karanlıklar.
kahrından kudururken,
avurdunu şişirerek küfredersin.

gözünü kapatırsın,
umutsuzca bir direnişle,
başını yumruklar sın.
sonra;
/ona bir mızrak verin /
bana bir çanak
çünkü..!
çilem çok dolduracak.

tabiat:
toparlan artık,
kalınası yerler işgal edildi,
bir çöl, bir çorak toprak.
bahçıvanlar bağlara asi,
bağcılar dayağı yedi,
bağlarından kovularak.

gidelim
nereye?
göçmen kuşlarda öldü
belkide kalmadı
kalınacak yerleri
kirletti
insan müsvetteleri
beklide üç beş kişi
tüm dünyanın sahipleri
nasılda ulu
/mezarlık servileri/

dedi
ya vahşeti bitirin
çekilin
yada yüzüstü eğilin

nemruttan,
duman.
yine böyle doğmuştu zaman,
kara karınlardan.

vahşet! ..
insan eseri.
para için indirilirken etekleri,
yuhalanası
şehvet nöbetleriydi aşk.
yine
/emeği için öldürülürdü işçiler/
yine yığınlar aç.
yine yığın yığın eğildiler.
yine öpülecekti elleri,
yine kabeydi cepleri,
yine /ölümdü/ ilaç.

/vahşi bir el sıyırdı belinden silahı,
öldürdü hak denilen ilahı.
nasılda durur
alnının çatında kara lekeleri/

aah! ne biçim bir mizaç

sonra
esir kalır
sabah kokan huzur
ayaz yıllara üfler
toprak kokan,
zaman savuran sur.

şimdi:
dimdik durun ve direnin
yada,
bir daha, doya doya
intihar edin.

Mustafa Semerci
Kayıt Tarihi : 4.11.2009 01:42:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Emine Tokgöz
    Emine Tokgöz

    Kaleminize sağlık....

  • Aydanur Demirli
    Aydanur Demirli

    Mısralar arası anlam derinliği o kadar fazla ki arada başım dönmedi desem yalan olur...
    Yüreğine, emeğine ve usta kalemine sağlık +10 antolojim

  • Jale Keskin
    Jale Keskin

    şimdi
    dimdik durun ve direnin
    yada,
    bir daha, doya doya
    intihar edin

    Severek okudum tebrikler kaleme.

  • Recep Uslu
    Recep Uslu

    Hedef

    Gün geçtikçe yaklaşıyorum,
    Hedefe.
    Son sürat
    Yüz metre koşusu gibi...
    Hedef ise
    yerinde durmuyor
    bana doğru koşuyor
    Ya ben hızımı keseyim
    Ya da hedef dursun yerinde
    Hatta
    Hedef kaçsın
    Ben kovalıyayım.
    Ama hayır...
    Hedef bana yaklaşıyor
    Bile bile
    Ben de hedefe doğru koşuyorum
    Bitme ömrüm
    Yapacak işlerim var.

    (02.12.2003)

    Recep Uslu


    Şiirinize nazire....

  • Fahri Çinçik
    Fahri Çinçik

    Toplumsal bir duruş..yığın yığın ezilişlerimizin destanı gibiydi..selam olsun onurlu duruşa ve teşekkürler şair yüreğine ve emeğine sevgim ve saygımla selamlıyorum..

TÜM YORUMLAR (94)