İnsanla İnsan Olanı Şiiri - Sabır Çelik

Sabır Çelik
161

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

İnsanla İnsan Olanı

İnsanı; insan olduğu için severim,

Kulak verip, dinleyeni severim,

İnsanla insan olanı severim,

İnsana insan gibi davrananı severim,

Uzakta bile olsa halini soranı severim.

Gözü kör, ayağı topal
Fakir-zengin benim için hiç fark etmez
İnsanla insansa severim.

İnsanın dışına bakanı değil
İnsanın içine bakıp; insanı insan gibi
Gerçekten seveni severim.

İnsanla; para-pul, şöhret
Heves ve zevk için değil;
Gün geçirmek için değil;
İnsan gibi temiz bir yüreğe sahip olanı severim.

Yüreğindeki işareti temiz olanı severim.

Her şeye inanıp kapılanları değil
Her pisliğe bulaşıp; iyisiyle kötüsüyle
Ben buyum diyeni değil
Temiz olmanın işareti yüreği olanı severim.

Beni, ben olduğum için beğeneni
Beni, ben olarak kabul edeni
Ki, beni bu halimle seveni severim

Çünkü ben:
İnsanla insan olanı severim
İnsanla insan olanı…

09.04.02

Sabır Çelik
Kayıt Tarihi : 6.11.2011 22:54:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!