Insan Kalmaya Geldim Şiiri - Serkan Mertcan

Serkan Mertcan
61

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Insan Kalmaya Geldim

Beni ayakta tutan her kelimem
Dağılıp giden
Bir parça kalabalık saklar içinde
Bazıları
Kazananın belli olmadığı
Doludizgin bir telafi ıssızlığı
Barındıran imtahan
Bazıları
Kaç yerinden sığınmayı denesemde
Çıkmaz sokak suretime
Sonsuz itişiyle çarpan tenha
Bazılarını
Henüz görmedim
Bakıyorumda
Bazılarının
Külleri bile kalmamış elimde
Bazılarıda
Hafızama zerkedip
Zimmetleyip
Saklı kıldıklarım
Tek kişilik bir fotoğrafta
Eskiyorken bile
Derinleşen
Dipsiz
Bir sevgi gezer gözlerinde
Öyle dökme demir robot endamıyla yaşamaz
Otoriter makamlarca imzalanan kağıtlar yerine
Tüm sınırları
Yoklamasız gecirecek yüreğini taşır
Pasaport niyetine ve
Saflığa bağımlı tüm renklerin
Kendisiyle tamamlanacağına
Yada kendisiyle bir şeylere benzeyeceğine
inanır
İnsanım ve
İnsan kalmaya geldim
Beni yeniden doğuran
Sırtlanması bedenime
ağır gelen hatalarım
Kendimden başkasına
İhbar edemediğim sırlarım var
Günahlarımı soyunsam
Tek göz bir odaya sığdıramam
Marifet saydığım sevaplarım
El ele verseler
Belki bir damla suyun ağırlığına değer
Hangi tarafından bakarsam bakayım
Atmosferin
Kurgulanmış organizasyonunda
Bazılarına yakın
Bazılarından biriyim işte
Bazen yaşamaya ölümüne aç
Bazen ölümüne yaşamaya dünden razı
Hızla eskiyorum
Yüzüm kullanılıyorken
Dışında balık olmayı dilediğim
F tipi bir
Akvaryumun içerisinde

Serkan Mertcan
Kayıt Tarihi : 2.5.2018 21:36:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!