Insan Kalmaya Geldim Şiiri - Serkan Mertcan

Serkan Mertcan
51

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Insan Kalmaya Geldim

Beni ayakta tutan her kelimem
Dağılıp giden bir parça kalabalık saklar içinde
Bazıları kazananın belli olmadığı
Gerisinde doludizgin bir telafi ıssızlığı
Barındıran imtahan
Bazıları kaç yerinden sığınmayı denesemde
Çıkmaz sokak suretime sonsuz itişiyle çarpan tenha
Bazılarını henüz görmedim
Bakıyorumda
Bazılarının külleri bile kalmamış elimde
Bazılarıda
Hafızama zerkedip
Zimmetleyip saklı kıldıklarım
Tek kişilik bir fotoğrafta eskiyorken derinleşen
Dipsiz bir sevgi gezer gözlerinde
Hayatın zulmünü zalimliğini
Tercümesi olanaksız kısmetiyle bölüşür
Ne yaptığı iyiliği maharet sayar
Ne de karşılığını almak icin gün
Dilinin keskin tarafı
Tepetaklak edilmiş cismine dönüktür düşman bellendiği Metropol denen cephelerde
Öyle dökme demir robot endamıyla yaşamaz
Otoriter makamlarca imzalanan kağıtlar yerine
Tüm sınırları
Yoklamasız gecirecek yüreğini taşır
Pasaport niyetine ve
Saflığa bağımlı tüm renklerin
Kendisiyle tamamlanacağına
Yada kendisiyle bir şeylere benzeyeceğine
inanır her zaman
İnsanım ve
İnsan kalmaya geldim
Beni yeniden doğuran
Sırtlanması bedenime
ağır gelen hatalarım
Kendimden başkasına ihbar edemediğim sırlarım var
Günahlarımı soyunsam
Tek göz bir odaya sığdıramam
Ne farklı bir anlam yüklerim
Ne de hafife alırım varlığımı
Neresinden bakarsam bakayım
Atmosferin kurgulanmış organizasyonunda
Bir esintiyim altı üstü
Rüzgar olup fırtınaya
Fırtına olup kasırgaya
Terfi etmenin hesaplı haybesinde değilim
Beni bir gövdeye sığdıran
Payanda bir
Hayrat adabıyla
Bazıları gibi
Kalmaya
Yada kalmamaya geldim

Serkan Mertcan
Kayıt Tarihi : 17.4.2018 16:27:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ozan Ali Aydın
    Ozan Ali Aydın

    İNSAN OLMAK ÜZERİNE GÜZEL BİR ÇALIŞMA

TÜM YORUMLAR (1)