İmkansızlığımın İmkansızı Şiiri - Emel Uçar

Emel Uçar
23

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

İmkansızlığımın İmkansızı

En çok bu saatlerde anıyorum seni;
Bu saatlerde özlüyorum
Mahvoluyorum, üzülüyorum.
En çok bu saatlerde sana yenik düşüyorum
Kendime olan saygımı yok ediyorum.
Bu saatlerde hatırlıyorum
Parıldayan gözlerini,
Bir başkasına bakarken.
En çok bu saatlerde özlüyorum
Hiç duyamadığım kokunu.
Bu saatlerde hayaller kuruyorum
Senli düşler görüyorum.
En çok bu saatlerde anımsıyorum
Ruhunun şemalini.
Bu saatlerde yıkılıyorum.
Bu saatlerde döküyorum yaşlarımı,
Kavuşsunlar diye karanlığa.
Bu saatlerde yaşıyorum günümü,
Bu saatlerde yalnız kalıyorum,
Bu saatlerde kurcalıyor zihnimi,
Geçmişim ve geleceğim.
En çok bu saatlerde düşüyorsun aklıma,
Bu saatlerde yazıyorum sana;
Olur da belki anlarsın diye beni.
En çok bu saatlerde dağılıyorum
Kendimi teselli ediyorum.
En çok bu saatlerde yaşıyorum
Hüznü, mutluluğu, aşkı..
En çok bu saatlerde yalınlaşıyorum,
Özüme dönüyorum.
Bu saatlerde oluyorum,
Kendime arkadaş.
En çok bu saatlerde yakarıyorum tanrıya
Son bir olsun görebilmek için seni
Uzaktan da olsa varlığını hissetmeyi.

Emel Uçar
Kayıt Tarihi : 23.10.2020 00:49:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!