İmkan-sız Şiiri - Ömür Yazıcı Özdemir

Ömür Yazıcı Özdemir
20

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

İmkan-sız

Herşeyi unut demiştin ya,
unutmadım ama unutmuş gibi davranıp yaşamaya çalışıyorum bugünlerde.
Yerine kimseyi koymayı beceremiyorum, yerini alabilecek kimse de yok zaten.
Hep özlüyorum seni. Gün ve gece senden ibaret.
Ben belki de seni değil, bu imkansızlığını seviyorum.
Saat seni sen geçiyor, hafta yedi gün seni çekiyor.
Sensiz geçen günlerimi topluyorum. Daha az zaman geçmiş diyorum,
daha çok beklerim, zamana karşı dururum onun için...
Ama her geçen günle beraber gelişine olan ümidim de azalıyor,
ben yine içime kapanıyorum.
Ben modern bir aşk istemedim ki, beni gizliden gizliye izlemelerini sevdim
ve bildim ki orda beni düşünen bir yürek var.
Peki şimdi de düşünüyor mudur o yürek,
yoksa çoktan başkasını mı almıştır gözlerinin limanına, bilemem...
Öğrendim ki, bilmek de korkuturmuş bazen insanı.
Beklemek, iliğine kadar kuruturmuş, kuruturmuş da öldürmezmiş.
Belki de içinde başka birini yaşatmaktandır...
Ben bir gün geleceğini düşünerek yazıyorum bu satırlarımı
Sanırım ben senden çok senin özlemini,
senden çok aklıma, yüreğime, ruhuma yansıyışlarını seviyorum.
Ben sanırım seni uzaktan seviyorum...
İmkanlarını bir yerlerde unutmuş, mümkünlerimi imkansız kılmış aşkım…

Ömür Yazıcı Özdemir
Kayıt Tarihi : 7.4.2019 00:22:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!