İki Dudak Büzülür Şiiri - Metehan Budak

Metehan Budak
6

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

İki Dudak Büzülür


İki dudak büzülür ve karşındakinin yanağına değer
İster küçük büzersin ister büyük
Kim karışabilir dudak boyuna
Üstelik henüz ya da zaten yanağına değer
Kim dayanabilir zamanın dudak payına
Nasıl da tahrik sığmaz bir küçük kalıba girer

İki dudağın büzülüp onun yanağına değme ihtimali
Düşünürsün ihtimalin meçhuliyetini
Önce çevreye bakarsın
Sonra ağzına bakarsın, burnuna
Merhabanın vurgusuna bakarsın duymadan önce
Sağ elin ellerine değmiş
Sol elin dekoltesinin sınırında omzunun
Elleriniz tutuşurken bir an
hal hatır sormaya bakarsın

Bakarsın, bakmaya kıyamazsın
Bakarsın bakmaya kenar bakışlarıyla ama
Odaklanamazsın
Bir buse konduramazsın
Alt tarafı bir buse de olsa
Oysa alt tarafı bir buse bazen küçük olur bazen büyük

Merhaba efendim, o andayım
Caddeden arabalar geçerken
Düşüncelerimin ıstırabından sıyrılıp
Yanımdaki sözde arkadaşın iç sesine kulak asmışken
“Bak arkadaş” dedim içimden
“Niyetim nedir, inan ben de bilmiyorum
Ama seni ilgilendirmez.”

Bir kavganın eşiğinde
Gülümsüyor kalabalık
Ben kavganın içinde
Yaş alıyorum
Aşk kavganın peşinde
Serkeş, sıra dışı, başına buyruk
İz bırakıyor benim önümde

Ve birkaç ders daha alıyorum
Koca kalabalık üzerime dikiyor gözlerini
Yani bana öyle geliyor.
Tam hocalık çağına gelmişken bu asırlık süreçte
Utanç kaplıyor yanaklarımı,
Hızlanan kalp atışlarım eşliğinde
Entelektüel görünenlerin yanına sıvışıyorum
Psikolojiyle, sinema ve tarihle ilgilenenler
Analiz yapar bakışlar
Ucuz yatak odası hayali imalı bakışlar

“Bir durun yahu!
İzin verirseniz merhaba diyeyim.”
Bacağımı hafif kırdım, ayağımı da öne attım
Prova yapıyorum içimden
Fırsatını kolluyorum vurgunun
Yarım doz bakış ilave etmenin caizliğini düşünüyorum
İnancımdan bir tutam sohbete eklemeli miyim?
Asiyim ama yabancı bir göz daha var dudak boyumu ölçen
Kaldırımın kenarına yanaşan araçtan bir aile iniyor
Herkes bakınca bir an için, katılıyorum
Ya da profilden bir poz sadece
Herkes demişken, biri hariç

Yine ve yeniden “merhaba”
Birkaç karga geçiyor üstümüzden
Aklım hâlâ dudak payında
Zamanın dudak payında
Oysa iki dudak büzülür karşındakinin yanağına değer
İster küçük büzersin ister büyük

Merhaba efendim yine ve yeniden
Ayakkabılarım kötü mü?
Normalde saçlarımı kısa kestirmem
Önce ben mi elimi uzatmalıyım?
Kalabalık iyice daraldı
Kimsede beklenti ve sorumluluk yok
Benimse iki adet dudağım ve beklediğim bir zaman var
Bekliyorum efendim, nasılım?

Yine ve yeniden merhaba dostlarım
Hakkınızda düşündüklerim için üzgünüm
Tanışmadığım kalmış mıydı?
İlişkide kolunu hafifçe oynatmak ne demekti?
Bildiğim kadarıyla yanağa değmeden evvel
iki dudak aniden büzülür
ve aniden yanağına değer
Aklım sürekli aniden
Aniden bir pardon
Aniden bir kaşınma
Aniden bir araba geçişi
Aniden bir kahkaha
Aniden bir konuyu onaylama

Aynen öyle abi demiş miydim?
Karşımdakinin yanağının haberi var mı?
Büzülmeyi bekleyen iki dudak
Zamanın aralığını gözler
Aniden bir bakış çarpar
Bakış iter beni geriye
Neredeyse düştüm, hadi yeniden

Merhaba, ben geldim
Avuçlarıma öpücük sıkıştırdım
Açılınca ay, açacağım
Sen, Rosalinda, neden Rosalinda’sın sen?
Hissedebilir misin bu anormal zamanın hızını
Durduramıyorum, akıp gidiyor işte
Avuçlarımın acısı cabası
Hoşça kal vakti geldi işte
Hoşça kal
Gidiyorsun benimle aynı yoldan
Gidiyoruz birlikte ayrılığa doğru
Hoşça kalmayı unutma yol boyunca
Fırsatlar denizi kurumak üzere
Oysa bir yüzücüydüm önceki hayatımda, aşksız
Şimdi elimde birkaç hatıra
Ve avuçlarımın arasındaki öpücüklerle
Kalbini yokluyorum senin
Neyse ki yakınlığımızı kimse görmeyecek

Hoşça kal
Ben sağdan gideceğim
Sen soldan
Ne güzel ki ayrılığın hakkını vereceğiz
Ne güzel ki kalplerimiz birbirine değerken susmayacağız
Ne güzel ki başlarımız önde yürürken susmayacağız
Yol ayrımına gelene kadar
Havadan sudan konuşacağız
Ne güzel, ayrılığın hakkını vereceğiz.
Hoşça kal deyip ayrılacağız birazdan

Unuttum söylemeyi, ben büzülmeyi bekleyen iki dudağım
Sonuçta iki dudak karşındakinin yanağına değmek için büzülür
İki dudak büzülür ve karşındakinin yanağına değer
Affedersiniz, isminiz neydi?
Sizce de burası resmiyet kokmuyor mu?
Isınan kalbimden bir parça da size veriyim mi?
Böylece yaşamım avuçlarınızda olur.

Bütün bunların, bu var olan her şeyin
İki dudak arasında olması gibi
büzülünce yanağına bir anda değmesi gibi
İşte bütün olan biten bu
Aklımın içini açtım sana
Cümleler havada uçuşurken
Ben bu anı hayal ettim
Buymuş zincirlerimden sıyrılmayı beklediğim an
Buymuş çölde bulduğum bir yudum su
Buymuş okyanusun dibinde avuçladığım kum taneleri
Buymuş sihrin özündeki bit yeniği
İki dudak arasında sıkışan uzay boşluğu
İki dudak arasından başlayan hayat
Ağzımın kenarından akan birkaç öpücük kelamı
Güzel miydi?

14.01.2018 - 28.01.2018
2016 yazında Palermo’da yazdığım şiirin tekrar yazılmış hali.

Metehan Budak
Kayıt Tarihi : 9.6.2021 23:26:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!