İhtiyaç Senfonisi Şiiri - Ahmet Durgut

Ahmet Durgut
182

ŞİİR


114

TAKİPÇİ

İhtiyaç Senfonisi

Bitmeyen ihtiyaç senfonisinde
Başkompüter menfaat....
Jönprömiye nefesi, merkeple sanat;

Ekselânsları faziletli bir şef
Karakaçan hünerli despot,
Dinleyicileri...
Topraktan fışkıran yemyeşil kirpil, taptaze ot.

Konserin algılama perdesi her açıldığında
Hüsnükabul meydan geniş koskocaman bir Dünya...
Ne zaman ki yiyerek bitmiş?
Çek istediğince Arya!......
Aryadaki ilk bağırışta...
"Hep bana, hep bana, hep bana."
Aryadaki her çağırışta...
"Sakın Gayya'ya daIma, dolma biber al DOLMA."

Dinleyici alkışlarında en yüksek kader sesi...
"Canım feda olsun sana, yürü be hey küheylan!
ayrıl da gel, ayrıl da gel, süzül be hey küheylan."

Manometre ölçüyor, Higrometre söylüyor,
Ekskavatör kazıyor...............
Ekselânsları usûlünce notalara dalıyor..;

İhtikar kerteriz'de...
Heyamola hey! Heyamola hey!
Lombozlardan dışarı
Koltuk seyredişli her bakışta...
Denizin üstü sütliman,
Alt'ı darmadağın perişan.

Bir megaloman Donkişot
Kalk otur kalk..hop, hop.
Sahnede dev majiskül bir manşet...
"Ye oğlum ye "HAM-HUM ŞARALOP!"
Beyinlerde umursanmaz bir halay
Fikirlerde mizanpaj nanay,
Akılların bakır kaplarına
Yeter bu kadar kalay
Bitmeyen senfonide ihtiyaç...
Şinanay insanlık şinanay.

Ahmet Durgut
Kayıt Tarihi : 1.7.2020 09:42:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!