Ihlamur Şiiri - Nurhayat Konuk

Nurhayat Konuk
6

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ihlamur

Sıradıșı günleri düştüm bu aralar.
Farklı koridorlarda yürür oldum.
Duvarda asılı olan fotoğraflar,
Adım attıkça çerçevesini terk etti.
Pencere kenarındaki vazo,
Taşıdığı yapay çiçekleri kuruttu.
Manasız bir yitirilmișlik vardı havada,
Sayıșmadan oynadığımız bir saklambaçtı bu.
Ebeydim varlıklarını aradığıma göre,
Sobelemek lazımdı.
Oyunbozanlık ettim.
Sıyrıldım oyunun tüm kurallarından
Sakladıkları yeri sır bildim.
Açmadım ağzımı
Sokaklar dardı.
Bütün yollar ıhlamur ağacına çıkardı.
Nasıl olsa kokusuna dayanamaz gelirdi her biri
Oturdum altına bekledim.
Çiçek açtı, çay oldu ıhlamur
Sonra ne gelenin kitabı
Ne gidenin hesabı soruldu.
Çayın buğusuna karışıp
Göğün rengine büründü
Tüm saklanmıșlıklar

Nurhayat Konuk
Kayıt Tarihi : 15.1.2020 17:18:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!