İdam Sehpası Şiiri - Yorumlar

İbrahim Çekin
456

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kırık kollu bir masumiyete hayran kalan seyirci topluluğu, talan edilmiş sahte kış kuruntularından saklanmak için, bir çıra daha yakıyor. Apaçık ortaya serilmiş kırmızı bir kilim ve üstünde gelip geçen her şeyi ezen ayaklar, açlığa susamış yüzlerce insan, onu kestiriyor gözlerine! Salonda yükselen gürültü kutsal kelimelerin yerine yazılıyor, cennet mi cehennem mi gireceği ilk kapı? Tek bir suç ve karşılıksız en ağır mühebbet, sebebi aşk ve aşk hakimim! Uzak şehirlere habersizce kaçan bir firari gibi, tek bir dilek geçiyor içinden, ''kalp bulmak.'' Hazin bir sona ramak kala, hiç başlamamış bir savaşın eşiğinden seyrederken; o kutsal melek bozmuştu tuttuğu tüm yeminlerin anlamlarını! Bu salonun içinde bir figüran değil, azraile kucak açmış bir insan duruyor. ''Ben hep burada durayım, ben hep suçlu kalayım ama beni bu sehpaya idam için değil, ifade için alın...''

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta