Hiçlik İklimi Şiiri - Murat Halıcı

Murat Halıcı
46

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Hiçlik İklimi

Şehrin masumiyeti kaybolmuş
Seni bilmem ama ben yoktum orada
Beni göğe germişti gece
Çivilemişti yıldızlarla
Gölgemi görebildim bir an sadece
Tamam bakma öyle
Biz öldürdük can çekişen masumiyeti
İkimizi de yakacak bu asıllı suçlamalar

Yalan olur pişmanım dersem
Sen aktın kanı çoktan çekilmiş damarlarımda
Beni kaale almayan hayat
İlk defa fısıldadı kulaklarıma

Gülüşünde durdurabilsem zamanı
Ellerinle sürsen tenime baharı
Ah! Geri getirebilsek o anı

Pişman mısın yoksa?
Eğer pişmansan
Hadi yüreğini ayıkla mısralarımdan

İnan öyle demek istemedim
Bir anlık densizliğimdi sadece
Hedefsiz yolların yorgunu yalnızlığım
Sende yok oldu o gece

Her şeyi unutturdu bana
Gözlerinde yediğim vurgun
Komada hala ruhum
Benliğim kendinden sürgün

Gülüşün doğuyor gözbebeklerimin şafağında
Sende duruyor saatler, buz kesiyor zaman
Ruhumun izdüşümü sensin
Ve zayıflığı gözlerin
Kirpiklerinde uyut beni
En uyutmayan ninnilerle
Ki doyasıya bakabileyim gözlerine

Bak asıl cinayet burada
Odanın içinde salınıyor halâ
Bilinç katili kokun
Resmindeki dalga dalga saçların
Aşırı doz morfin
Buradan ya delirmiş çıkarım
Ya da çıkar cesedim

Murat Halıcı
Kayıt Tarihi : 16.11.2018 18:47:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!