Hiçbir şey geçmiyor Şiiri - İlyas Kaplan

İlyas Kaplan
741

ŞİİR


12

TAKİPÇİ

Hiçbir şey geçmiyor

bariz bir cümle daha var
baştan aşağı şubat kokuyor
yaşanılası vakitler sunuyor
gizli sebepler
sırlar ha keza
bir yanda fiilinin farklı anlamları
bir yanda özneleri çeşit çeşit

tüketilen anlar iç içe geçmiş
netliğini yitirmiş bir resme dönüşüyor
zihinde en dirayetsiz eylemler
en fersiz zamanların bıraktığı eksiklik duygusu
birkaç kelimeyle ile telafi edilebilir cinsten değil

elbette gideni geri getirmek mümkün değil
yitirileni yerine koymak çok da muhtemel değil
her kayıp bir öncekinden asırlarca uzakta
gecelerce kara
ölümlerce ağır

bin bir telaş arasında geçip gidenleri yakalamak
hayli zor
yokluk duygusundan arınamıyor bir türlü insan
kaybedilmiş olanlar
hala baktığın yerde karşında dururken
bir tuvale fırçanın son dokunuşu gibi
benliğini lağvetmek
yaşanmışları yok saymak gibi

okuduğun mektuplar kalbini yakmaya başladıysa
fark edişin yamacındasın demek
anne nefesi değmiş gibi
silinmiyor geçmiş
sıkıntılar
bunalımlar

aklına düşüyor hicret duygusu
benliğini yepyeni bir kimliğe dönüştürmek fikri
korkuyorsun , ürperiyorsun ,kaçmak istiyorsun
kozanı yırtarken çektiğin acı
alışık olmadığın göğüs sancıları
nefes alışverişlerinde yetersiz
kaygılara duçar oluyor hevesler

bitkin düşmüşsün
koşarken yorulmuşsun
gittiğin yer değişmiş
çektiğin elem artık senin değil
hiçbir zaman keşfedilemedin
kendini keşfinin soyut ağrıları bunlar
kavuştuğun özlemlerden arta kalan
devridaimde yitirilen zamanlar kadar

yeniden bir dokunuşla
tüm çizgiler, fırça darbeleri ve vurgular
yeniden revize ediliyor
en azılı inkar edişler
en kör hisler …
hiçbir şey geçmiyor
dönüp duruyor hep

redfer

İlyas Kaplan
Kayıt Tarihi : 8.6.2021 11:30:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!