Hiç Güvenim Kalmadı Şiiri - Müzeyyen Yavuz

Müzeyyen Yavuz
496

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Hiç Güvenim Kalmadı

Dost görünüp
Neden yüzüme güldüklerini,
Arkamdan atıp,
Neden karşımda övdüklerini,
Oysa gerçekte nefret edip,
Neden yanımda sevdiklerini,
Yüzlerinde ki maskeleri yetmezmiş gibi,
Birin yanına neden
Üç beş daha kattıklarını,
Ne anlayabildim,
Ne de hazmedebildim..

İsterseniz beni sevmeyin,
Ama yüzüme de gülmeyin.
Dostum olmayın tamam,
En azından Dost gibi de görünmeyin.
Bu günümden mutlu,
Yarınımdan umutluyum ben.

Yeter ki güneşimin önünde durup
Gereksiz gölge etmeyin
Ben kendime yeterim,
Kendinize hiç dert etmeyin
Artık sizlere
Hiç güvenim kalmadı.
Güzel konuşuyor,
Güzel yazıyorlar ama,
Diliniz başka,Yüreğiniz başka..
Asıl çehreleriniz görünmüyor.
Artık o kadar sık
Değiştiriyorsunuz ki,
Maskeleriniz bile sahte..!!

Her konan göçecek bu köhne handan
Kurtulsun yürekler o kirli zandan
Dünya bombalardan sanki kör zından
Hani biz gardaştık birdi yasımız
Ne oldu'da şimdi böyle Hasımız ?

M.Yavuz

Müzeyyen Yavuz
Kayıt Tarihi : 17.6.2019 19:25:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!