Herkesçe ama Bensiz Şiiri - Savaş Keskin 2

Savaş Keskin 2
17

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Herkesçe ama Bensiz


Herkesin kendisini bulduğu,
ama yek dilin hikayesi!
Dilsizlerin yazısı,
Sağırların göz hizası.
Şairin aşkına binlerce yüz çizerek
Ve yüz kızarmadan,
sarışına yazılanı esmere okuyarak
Öznesiz bir aşkınlık hali.

Ben olmanın imkansızlığı,
İnsanlığın tedavülündeki meblağa denk bireysellik.
Toplumun benleri,
ve cemaatin birey olma hali.

İçeride kalmanın ahengi!
Bozuk paralar
ve yırtık banknotlar.
Hayırlı evlatlıklar,
ve vergi veren işsiz vatandaşlar.
Uyumun aseptik sevimsizleri,
Ya da iyi huylu tümörler.

Kendiyle vakit geçirmenin fırsatsızlığında,
Serbest zamanların tiryakiliğine inat!
Tüketmişlerin sendromu.
Doğanın inkar ettiği müstahdem bir varoluş!
Gizemin gözeneklerinde kendine yer tutan,
Özdeliği tapulayan,
ve açık arttırmayı başlatan...
Beni, bize pay eden bir değiş tokuş.

Sahipliğin köleliğe denkliği,
Ve kendine efendi olanın dahiyane hikmeti!
Hepsinde bir anlamın coşkucu ve kuşkucu tavrı var.
Sözün hükmü kadar duyumların da söz geçirdiği bir bendelik,
Köleliğin durumsuzluğunda solunan bir ufunet,
Terlemenin imkansızlığı ve hizmetin payesi,
Flanörden bozma bir keşiş gibi
İnsanı arayan diğergam insan,
İnsanı bulan gam!

Diyalektik denilen koşul istisna!
Benin koltuğunda başkaları oturuyor.
Ben ayakta.
Ötekisi, ayaklar altında!
Yerleşimcilerin keşfetmediği,
Yabana bırakılmış bir içtenlik.
Ve sonu sonu terketmek,
Varlığa ve yokluğa direnerek.
Zamanı ve zamandan geriye kalanı bırakıp,
Tereddütsüz ve mutlak bir hiçliğe dönmek!

Savaş Keskin 2
Kayıt Tarihi : 26.5.2020 18:16:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!