Hemdemime Mektuplar 1 Şiiri - Ümit Çakal 2

Ümit Çakal 2
73

ŞİİR


18

TAKİPÇİ

Hemdemime Mektuplar 1

Belki bir Eylül gecesi başlamadı, sevdam sevdana,
Ama bizi bir tutan, bir araya getiren belki de Eylül’ün güzüydü,
Birilerinin yaz bitiyor diye üzüldüğü ve kızdığı Eylül,
Bize şahitlik etti en görkemli güzelliği ile,
Uçuşuyorken ve yeniden baharı beklerken ağaç yaprakları,
Farkına varmadan bir ömüre şahitlik ediyordu,
Denizin azgın suları, yanı başında bekleyen kum tanecikleri beklerken poyrazı,
Dünyanın en güzel eveti gelmişti Hemdeminden Hemdemine,
Dalgalı deniz duruldu, gökte yıldızlar şahitlerdi artık yeni bir başlangıca,
Hem de en güzel başlangıca,
Aramız da mesafelerin, yolların, denizlerin, köprülerin olması sorun değil artık,
Aslında hiçte sorun olmadı,
Elimi koyduğum da yüreğime, hissediyorsam seni en derinden,
Nefes alırken boynunda hissediyorsam en içten sıcaklığıyla,
Başımı yastığa koyduğumda başucumda, güzel gözlerini ve saçlarını görebiliyorsam,
Her nefes alışımda, teninin güzel kokusunu içimde hissediyorsam,
Her suretin aklıma geldiğinde gamzelerinde kendime yer ediniyorsam,
Mesafelerin hükmü yok bende, Hemdemim!
Bir bakışta gizlidir her şey,
Ben sana aitim ve böylede devam edecek...

Ümit Çakal 2
Kayıt Tarihi : 30.11.2020 16:44:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!