Hayat Oyunu Şiiri - Zafer Özcan

Zafer Özcan
94

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Hayat Oyunu

Her anlatılan hikayenin doğru olması gerekmez
Hatta hikayedeki anların gerçekliğinden bile şüphe edilebilir

Mühim olan
Yaşanmış anlar değildir çünkü

Öyle zamanlardır ki onlar
Konusu hikayelerin
Tek başına vazgeçilmez kılar bir ömrü

Kalpte belli belirsiz bir kıpırtı, ürpertir tüm bedeni

O vakitlerden birinde
Bir dolunay gördüm gecede
Gizlenerek utangaç bir şekilde bulutların ardına
Göz kırpıyordu bana

İşte o vakte denk gelen gecelerden birinde,
Arkamda bırakıp güneşi
Yükseldiğimde göğe,
çıkmıştım yolculuğa
Rivayet edilen büyük patlamanın olduğu ana
Geride bırakıp adına hayat denilen oyunu

Ey insanoğlunun müsvedde parçası deyip kendime
Başlamıştım karalamaya tüm yaşanmışlıkları
sürrealist ressam edasıyla
sıfırlıyordum paletimdeki tüm renkleri

Başlamak için bazen,
yıkmak gerekiyor
Acımadan

Sıfır anındasın,
sıkıysa anlamlandır
istersen yeni bir ad takarak hayata
sıfırdan renklendir

biliyorsun kalbindeki tüm acıları
biliyorsun içine işleyen tüm renkleri
biliyorsun sönen tüm ateşlerdeki parıltıları
biliyorsun nerde tökezlediğini tüm evrenin

karanlık sıfırdasın
ilk kıvılcımındasın ebediyetin
tut ellerinden kendinin tüketmeden ruhunu
bir kez de sen fısılda insan denilen mahluka gizemini boşluğun

üfle bütün tanıklıklarını
üfle ki bayram etsin
üflek ki hırçınlığı dinsin yüreğinin
üfle ki bayramı olsun tüm evrene içiinde biriktirdirdiğin tüm gözyaşları

işte o vakittesin
düşmek üzeresin toprağa
ezberinde tuttuğun tüm güzel kelimeri ek toprağına zemherinin
en beyaz sesinle

ek ki sonlansın tüm pişmanlıkların
üşüsün tüm kötülükleri yüreğinin

Zafer Özcan
Kayıt Tarihi : 11.11.2019 00:35:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!