Hayat: Kanadı Her Yerim (392)

İbrahim Arslan
1000

ŞİİR


12

TAKİPÇİ

Hayat: Kanadı Her Yerim (392)

Tuttular yakamdan
Tutmadılar kolumdan…
Ağzımdan kan geldi yine anne,
Gece vakti yediklerimi kustum…
Boğazım yanıyor,
Sanki tuttular boğazımdan…
...
Canım.
Yok benim
Yaşamak nasıl bir şey,
Bilmiyorum…
...
Ah anne,
Bu dünya da önce güzel olanı koparıyorlar…
...
Gözlerim yaşlı bak
Gece onikiyi geçti
Uyku yine zehir bak…
Uyumak kimin işi…
...
Anne kolay mı ölmek,
Ruhun bedenden çıkması nasıl bir şey…
isteyince ölünmez mi?
...
Yakın değil mi daha kavuşmak…
...
Tuttular gölgemden,
Ne gölgem gidebildi ne de beni bıraktılar…
...
Ah, ah, ah
Ben hayatı affedeceğim affetmesine de
Hayatın üzerimde çok ahı var…
...
Gel de saçlarımı okşa,
Kara toprakta yatması çok kolay…
Gözyaşlarımı sil gel
...
Oğlum de,
Ya sen gel
Ya beni de al…
...
Hayat: kanadı her yerim be,
Bitsin bu hayat
Kapatalım yol yakınken bu kapıyı,
Gel açtığın gibi,
Yine sen kapat…

İbrahim Arslan
Kayıt Tarihi : 29.3.2013 14:44:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!