Güzelay Şiiri - İmran Sadai

İmran Sadai
14

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Güzelay

(elbet bir gün sana ulaşacağına inanıyorum abla,
sayfalar düşmeyebilir eline
lakin gönlünün hissedeceğine eminim.)

Nasıl anlatsam acaba
O günleri birer birer
Yaş dolu gözlerimle
Titrek ellerimle…

İnsan bazen insana muhtaçmış, hakikat
Yanındayken anlayamazmış bunu fakat
Kaybetmek demem
Elbet bir gün derim, buna inat
Böyle vakitsiz ayrılıklarda
Sessizde olsa ağlarmış yine insan,

Kusurunu bile derinden özleyecekmiş
Çekilen, ah edilen feryat
Her andığı vakit sevdiğini
Ancak bir ses olur gidermiş.

Sonra anladım
diyerek imdat!
Her vuruşumuzun dizimize pişmanlıkla
Nafile emek olduğunu boşu boşuna.
Duyuyor musun? Bilmiyorum.
Rüzgarlar getiriyor mu sesimi sana?
An oluyor bazen;
Gözlerimi yumunca sana geliyorum
Kendime söyleyip dururum;
‘’bir zamanlar bir ablam vardı.
Gamzelerinde kaybolurdum
Beni çok severdi.
Kapımızı tıklatışını bile tanırdım,
Her gelişinde bir kutu tatlıyı da unutmazdı’’
O…
Onun...
Böyle cümleler kurdum mu
Noktasız kalırdı hep.

Bilmiyorum bu özlem bizi
Daha ne kadar yakacak,
Bir sen bilirsin birde ben,
Söylesem çağımızda bu sırlı hicranı
İnsanlar inanmayacak.

İmran Sadai
Kayıt Tarihi : 22.9.2019 13:53:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!