Güneşi Kucakladım

Seyit Cafer Tayyar Arvas
65

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Güneşi Kucakladım

Ölülerden haber var mıdır ki mezar?
Kimlerin gömüldüğünden bir rüya gördün mü toprak?
Sevdiğini bastın mı bağrına?
Ey toprak,
sen ki,
Bir yerlerde bahar bahçe, diğer yandan ölü canlar evi.
Bir yanına ağaçlardan meyvelerden, hani
o güzelim elmalardan
bir taht.
İçın ise ölülerden, bilmem kaç şairin kelimelerinin kemikleriyle birleşmiş kömürlerden.
Ve o kömürlerin dahası elmaslardan bir acıdır için .
O zaman ben bir toprağım iznin olursa .
Çünkü benim içimde bir gün senin için .
baksan da öyle yeşil bilirim
güzelsin her mevsim fakat,
nasıl verilmişse cemren öyle alınmıştır.
Duyarsın nazlı gülleri alınırsın.
Ve senki tıpkı ben gibi terk edilmiş ve yaşlısın.
Hani kalbin olan sahrada mecnunu da aşmışsın.
Suya hasret kalan diyarlarda
sözgelimi bir Afrika da kuru çorak ve acımasızsın.
Savaşlar ve kanlara meydansın
Tıpkı kalbim gibi.
Düğünlerde gördün doğumlarda.
Tıpkı kalbim gibi.
Suçlusu sen değilsin,
Yağmursa yağan ve sel.
Veya depremse olan görülmeyen bir el.
Yangınsa yanan hayvandan beter insan sana bedel.
Veya volkansa patlayan bilirim.
Bilirim sen tıpkı bensin.
Icime ağladım ya yağmur .
Yüreğimin en çorak toprağı afrikama yağsın.
Depremse eğer yıksın bütün sahtelikleri.
Yangınsa eğer boşuna yanan şiirleri yaksın.
Veya volkansa eğer patlayan bir sele karışsın.
Volkanik bir Göl olsun.
Kıyısında ben oturayım .
Adı Van gölü olsun.
Suçlusu sen değilsin Toprak!
güneşse eğer maşuk
bilesin ki güneş kucaklanmaz...
Kalbimin afrikasinsan. Bir parva toprak sana.
Bir mektup.
Mektupun adı "Güneşi kucakladım; şimdi çorak bir toprak...

Seyit Cafer Tayyar Arvas
Kayıt Tarihi : 27.10.2019 18:43:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!