Güneşi beklerken

Namık Kemal Biliciler
45

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Güneşi beklerken

Gece oldu, uyuttum sevincimi, uyanık kaldı hüznüm.
Ortadan ikiye ayrılmış vaziyetteyim.
"sağıma mı, soluma mı yatayım" talaşı ile diye debeleniyorum, yatakta...
Gülümsüyorum bazen, bazense ağlıyorum gizli gizli.
Gülüşümü görmemezlikten geliyorlar, ağlayışımın ise peşine düşüyorlar, sonra kıskıvrak yakalıyorlar beni uyku tutmadı diye çekildiğim havasız bir ortamda...
Günüme gelecek olursak, bekleyin daha güneş doğmadı.

Yeryüzünü aydınlatın, zira gökyüzü çok karanlık;
Neyin davasını gütmekte bu insanlık?
Güneşi döndürmüşler, güneş artık batından doğmakta,
Bize yetişine kadar kıyametler kopmakta.

...

Namık Kemal Biliciler
Kayıt Tarihi : 19.10.2019 17:56:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!