Güneş Doğmuyordu Mezopotamya'da

Elif Evin Bilge
5

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Güneş Doğmuyordu Mezopotamya'da

Nice karanlık dönemler vardır
insanlık tarihinde.
Ama hiçbir zaman bu kadar zifiri
bu kadar koyu olmamıştı

Çünkü yaz bitmişti Mezopotamya' da
Zayıflamıştı aydınlık, sıcaklık ise tümüyle tükenmişti.
Yürekler ve beyinler domuş,
Vicdan adaletini işletmiyordu...

Yaz bitmişti Mezopotamya'da
Katmerli bulutlar, sis ve alaca karanlıktı artık,
Gözler; en yakın olduğu yüzünü bile göremiyordu,
Büyük çirkinleştiğini,
Horlanmışlığını
ve çoraklaştığını...
İhanetini görecek parlaklığı yoktu.
Çünkü;
Her yer karanlık, umutlar arasında, erdem yıkılmıştı.
Ve
Güneş doğmuyordu Mezopotamya'da
Düşlerin kızgın karanlığı tek bir yüreği yakıyordu
Ne yapmalı,
Nasıl yaşamalı diye...

Elif Evin Bilge
Kayıt Tarihi : 10.5.2019 00:26:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!