Güleç Yüzünün Yüzüğünü Takmıştı Tutku

Hayrettin Taylan
1968

ŞİİR


21

TAKİPÇİ

Güleç Yüzünün Yüzüğünü Takmıştı Tutku

““O kendini biliyora şulevari yakarışlar”

Oyaladın sevda bahtımı-1

hoşluğunun boşluğunu dolduran bilgilik kalemiyim
coşuluğunun üç noktasını bitiren sevi ermişiyim
adının her harfine kav olan aşkın serüveniyim
bağrının her yerine sızmış tutku birikiyim
bu yüzden güleç yüzünün Fatih’iyim
bu yüzden İstanbul kadar müjdeli bir fetihsin

bu sen, bu benden olan sen-2

ruhun çektiği fotoğrafın güneş gülü gibiydin
sevginin saçları taralıydı, sevdanın tokası takılıydı
beni sevme sıklığın ve şıklığın vardı üstünde
bu fotoğrafın diasındaydı duygularım
bu içsel karenin sonsuzluk sıcağındayım kalakalışım

ukdesi damlalarının buğusunda saklı yar bulutusun
ruhunla nadaslarıma iniyorsun
üst benliğimi öpen alt dudağınla kavruluyor hayalim
gözbebeklerin buğusunda başlıyor sevgimizin filmi
ben seviyorum
sen seviyorsun
ve sevmekle bitiyor film


Suyu yıkayan toprak bağrıyım-3

zemzemi bile okuyan derviş sözlüğüyüm
susuzluğumun sensizlik pınarındayım
kana kana içiyorum
hayalin kırık mızrabını çalan hüzünden kaçarak
sessiz sevişinin konçertosunu dinliyorum
jurnalliğim içsel melodinle tutuşup aşka kalıyoruz böylece

Yüzünün yüzüğünü takmıştı nişaneliğimiz-4

sevgilinin yüzü aşığı dışında herkesebakirdir
benim için gülümseyerek aştık sevmenin yüzünü
tebessümlerinin tazeliğinde temizlendi kavuşmanın ruhu
huyunun kuyusundaki yusufluğum aşk gömleğini giydi
aşk suyunun içinde şulelerin yaktı züleyha kördüğümlerimi
sularıma, sırlarıma, kadar yakıldım seninle
sevdim çıktım kuyudan, aşk meğer seninle her yerdeymiş

aşk rengi sözcüklerin anlatılmazlık kapısıyım-5

anlamın pıhtılaştığı sevdanın k’anındayım
sözcüklerin y’arayı sardığı hekim kitaplar divanındayım
saki kalan sen, aşkına baki kalan benim
ruhun sevdaya mayalandığı imgesel cennetteyim
müstahakın da hakkı vardır diye arındım hüznün girdabından
sevdanın da şıkkı vardır diye çözüldüm sevda denemende
bütün cevaplar a) (ş) ıkıydı sen tutkuyken aklımın kalemine
bütün bekleyişler b’aşkaydı
soyunuk tutkuların mert aynasında aşk bir daha giyinikti
örtük sevgilerle ört bahtımın sen tarafını
alışık anların son tarihi olalım her an
günlük değil, ömürlük yakınlaşmanın kavı olup
yakalım bizli sevda meşalesini
yara döküldüm, aşkına hicret etti dünyam
gayrı bilsin aşkımızdan başka herkes

Hayrettin Taylan
Kayıt Tarihi : 25.2.2013 16:27:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!