Güldürmediniz Şiiri - Sabır Çelik

Sabır Çelik
161

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Güldürmediniz

Ahpaplarım
Dert bulanlarım
Can yoldaşlarım
Kardeşlerim
Seslenişim size bu!
Siz güldünüz ben gülmedim.

Mertlik bozuldu, kan döküldü
Kol yoruldu, bel büküldü
Çile çeken çekti
Gülende güldü
Kol güldü, ben gülmedim.

Dost dedim düşman kesildiler
Hakka giden yolu cehennem ettiler
Menfaate kapıldılar beter ettiler
Ezip geçtiler çöl ettiler
Onlar güldü, ben gülmedim.

Ne bilsin mazlum
Boynu bükük garibim
Ne bilsin kürdün saflığıyla
Gömdüler ben gibilerini
Belirsiz çukurluklara
Adsız kalmış… kahrolmuş
Belirsiz… boş sayfalara
Atan güldü, ben gülmedim.

Boyun eğdik ezildik
Çekilmez yollara salındık
“silah çıktı mertlik bozuldu”
Varlığım yüce halka yükselirken
Gölgelendim… boğuldum.
Kahpe felek güldü, ben gülmedim.

Acı çekenimiz oldu
Bu zulüm ne Saddam’ın zulmü
Saddam’dan beter olanın zulmü
Acı çektirenin zulmü…
İsyanlardayız her gece
Çekilmez mekanlarda
Fırkate yolarında
Hancerin başucunda dökülen kanımız
Yer ve gökleri inletiyor.
Parçalıyor zemini
Zulmeden güldü, ben gülmedim.

03.02.04

Sabır Çelik
Kayıt Tarihi : 6.11.2011 22:52:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!