(GÜLCE-Bahçe) -Burdur-Karapınar Köyü Ef ...

Ali Gözütok
153

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

(GÜLCE-Bahçe) -Burdur-Karapınar Köyü Efsânesi

Kara yazgıdır kara trenlerin
Kara gecelerde kara vagonlarıyla katıp getirdiği
Ben Burdur tren istasyonun
Beş Kırkbeş treninde “simit gevrek” diyen çocuk
Sabah alacasında anasının dualarıyla
Uyandırılıp uykulu gözlerle vagon pencerelerinden
Umut umut sarkan ben.

“………Eskişehir unundan
………Yeni çıktı fırından
……….Elleri yakıyor
……….Belleri büküyor
……….Simitttttt! ! !
…….Diye bağıran bir ses duyarsanız
…….O ses benim sesim …”
Burdur efsânelerinin cümlesinde
Anamın yazmasının rüzgârı
Ve dualarının pırıltısı vardır.

*
(K) adının biri,
K(A) ra taş üstünde,
Ki(R) manını eğirirken, düşer elinden kirmanı,
Kar(A) toprak üstüne.
Hara(P) olur, türap olur,
Islan(I) r kirmanı kara toprakta.
Eşerke(N) kadın, ıslak toprağı,
Bir de b(A) kar ki, sular fışkırır!
Oraya pına(R) yaptırır.

Bu
Pınar,
Bir hanım,
Tarafından
İnşa edilmiş.
Bu yüzden pınara,
“Garı Bınarı” denilmiş.
……Gel zaman,
………Git zaman,
…………Pınarın etrafına,
…………..Evler yapılıp,
……………..Bağlar dikilmiş,
…………………Bir köy kurulmuş.
………………….Pınar’ın adı da değişip,
…………….Kara Pınar olmuş….

Analar bilirim analar, Anadolu anaları
Adını vermiştir destan diye ülkeye
Yiğitleri, tarih yazan kahramanları doğuran
Çilesiyle bu aziz toprağı, gelecek nesilleri
Hamur hamur yoğuran…
Benim, dönen kirmen ipliğinde Burdurlu her ananın
Benim, yanan şehid anasının dudağından çıkan
Göğün yakasına yapışmış duaların içinde duran
Ve benim yaylalarda yanık yüzlü anaların tebessümü
Tarlada, harmanda, çayırda, çimende, yolda
Çalışan, yorulan, terleyen, ah çeken anaların
Yazgılarında türküyüm ben.

Ali Gözütok
Kayıt Tarihi : 8.7.2010 15:48:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


GÜLCE EDEBİYAT AKIMI-2010 Projelerinden

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Ali Gözütok