Gri Damlalar Şiiri - Kirjie Dark

Kirjie Dark
2

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Gri Damlalar

Tarifsiz duygularım kelimelerimin acizliğiyle mükellef
Diğer kişiliğimin kontrolünde ben kendime esefleniyorum
İçimde kopan fırtınaları durduramazken
Nasıl hala umutlu olmaya çalışıyorum?

Bugün nefret ediyor benden, sımsıkı boğuyor
Nefessiz kalırken bitmesini bekliyorum karşılıksızca
Hayallerim soluyor sonbaharda ağaç misali
Nefesimse titriyor tepkisiz kalıyor dilim
Karanlık rahatlatıyor beni sessizlik korkuturken
Bitmesini istiyorum her gece
Diğerinin gölgesini hissediyorum sürekli
Mutlu olamayacağım yaşadığım sürece
Tek bir işaret aradığım
İntihar aslında bana bir yardım (Ve de Size!)
Hastalıklı olduğumu biliyorum
Ama mutsuzluğumu etkilediğini sanmıyorum
Artık rahatça uyumak istiyorum
Vicdani rahatlığı ararken gözlerim çeşme olmuş
Hayatım gözlerimden önce alınmış sanki
Kendi kendime gelmedim bu hale
Sıkışıp kaldım birkaç hayalde
Dönemiyorum hala normale istememe rağmen
Gücümün her zerresini harcadım
Ne zaman bırakacağımı bilmiyorum
Bildiğim tek şey bırakacağım

Kabullenme doğruyu
Gözlerin bağlı yürü yanlışında
Kızıl çizginin topraklarına aitim ben
Çok uzaklardan geldim, çok uzun zamandır
Nasıl başladı bilmiyorum nasıl biteceğini bilirken

Masaldı belki cennet ve cehennemse bir yalan
Hafızamı çürüttü onca yaşanan ve tüketti beni
Gençliğim hayatın zulmünde çırpındı
Harcanırken ömrüm, biterken günüm
Yarınları ittim elimin tersiyle
Bugünüm zaten bana lanet
Hayat bakıyor bana ters ters
Kanımdaki intikam ateşi doğuyor küllerinden
Hayata karşı
Sinirli halim oldukça inatçı
Yoktu güzel günlere inancı ve haklıydı
İstemedim bu saçma oyunu oynamak
Ve bıraktım

Yolun sonundayken ve kontrolünü kaybettiğinde
Düşüncelerin yorulup zihnin ruhunu öldürünce
Güveninin gölgesi bilincinin ateşini söndürdüğünde
Kalbindeki gizemli fırtına dinerken
Yıkılmışsın

Kabullenme doğruyu
Gözlerin bağlı yürü yanlışında
Kızıl çizginin topraklarına aitim ben
Çok uzaklardan geldim, çok uzun zamandır
Nasıl başladı bilmiyorum nasıl biteceğini bilirken

Gereksizce sınanıyoruz fark etmeden
Tatmadan ölçünce bencilce oluyor
Bencilce olan istemeden olduğumuz bu imtihan
İntiharsa aslında intikam

Çift değilim ben çoktan geçtim ikiyi
Nefretim zeki ancak oldukça kibirli
Kalbim üzgün ve hala çizgili
Ruhum bana kalan
Hem mutsuz hem umutsuz
Üzülmekle meşgul
İsyanıydı sessiz kalması
Vazgeçmekte haklıydı ve yetiyordu bu bana

Hayallerimin süsüdür ölümüm
Ve ancak o gün rahattır gönlüm
Belki o gün bugündü
Ve fark edilmeden kaybolduk
Olmadıkça zorladık ve zorladıkça da olmadı
O bunları yaşatacakken bize sormadı
Hayallerimdi yoldaşım
Eksikti hep bir yoncası
Belki de en ağır anımdı bunları yazdıran
Yalandı ölümden sonrası ve intihardı hayatımın noktası

Sorgulamak yasakken konuşur yalancılar
Düzeltmeye çalışırken ruhumuzu çaldılar
Bu cümleler cennete giren son kişinin dilinden
Geçmişim ve bugünüm aslında gri fikirden

Kabullenme doğruyu
Gözlerin bağlı yürü yanlışında
Kızıl çizginin topraklarına aitim ben
Çok uzaklardan geldim, çok uzun zamandır
Nasıl başladı bilmiyorum nasıl biteceğini bilirken

Kabullenme doğruyu
Gözlerin bağlı yürü yanlışında
Kızıl çizginin topraklarına aitim ben
Çok uzaklardan geldim, çok uzun zamandır
Nasıl başladı bilmiyorum nasıl biteceğini bilirken

Yapmalıyım bir plan, yapmalıyım doğru olanı
Bir hayat oluşturmak istersen çizemezsin daireler
Ama istemiyorum uzaktaki bir gün için planlar yapmak
Hala gençken ve yapabiliyorken, tek yapmak istediğim...

Kirjie Dark
Kayıt Tarihi : 1.12.2020 21:16:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!