Gökyüzü Şiiri - Karanlıklar Şairi

Karanlıklar Şairi
35

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Gökyüzü

Bir umuttur beklediğim gece ve gündüz,
Zaman su misali akıp giderken ellerimden.
Yıldızlar sönüyordu o son geceyi beklerken,
Elimden tutup çekti beni koynuna gökyüzü.

Ölümlü doğmuş yarı kusurlu bir canlıyım.
Oysaki hislerimdi beni ebedî kalacak olan.
Gökyüzünün koynunda süzülürken fanilik,
Ruhumu parçaladım o yıpranmış bedenden.

Kanımca arnımış günahlardan ve iradeden,
Tek hatırladığım bildiklerim ve sonsuzluk.
Yıldızlar sönüyordu o son geceyi beklerken,
Bir elimde yıldızlar diğerinde ölü gezegen.

Gökyüzü çarşaf misali serilmiş üzerime,
Toprak narinliği ile okşarken vücudumu.
Ağaçlar türkü söylüyor esen rüzgarlarla,
Yeşillikler açıyor gökyüzüne sonsuz yolu.

Karanlıklar Şairi
Kayıt Tarihi : 29.4.2021 22:29:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Karanlıklar Şairi