Gizemli Kadın Şiiri - Yunus Baba

Yunus Baba
241

ŞİİR


34

TAKİPÇİ

Gizemli Kadın

Ey gamzeleri, yüzünden, çorap söküğü gibi sökülen
İşveleri, hasretimde makyaj gibi dökülen gizemli kadın,
Sonbaharın en kasvetli
Ve vahşi bir at olurcasına
Ve de elleri dikilmiş bir cadı gibi
Bana bakıp, gözdağı verdiği bir vakit
Çöl fırtınası beni ucube yerlere savururken
Gidişinle, beni sırtımdan yağmur taneleri gibi vurdun

İşte gidiyorsun
Sanki göğüs kafesimi parçalıyorsun
Hayatın tozunu, toprağını
Yüzüme savura savura buharlaşmış bir gözyaşı olurcasına

Neden sensizken bakışlarımın sökülen yerlerini dikemiyorum?
Nasıl da hoyratça
Kalbimin denizinde yüzerek
Beni yalnızlığın çöllerine kıymetsiz
Basit bir eşya gibi fırlatıp, gittin

Ey leylî, bana darağacı gibi bakma
Beni darağacına çekilen mahkûm gibi görme
Senin kalbinde bir ömür mahkûm oldum
Gülüşünde tahliye
Aşkın ile beraat et beni

Yunus Baba
Kayıt Tarihi : 27.11.2019 15:51:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!