Gecelerden Kaçarken Şiiri - Merve Özcan

Merve Özcan
30

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Gecelerden Kaçarken

Gecelerden koşar adım kaçardım ben...
Sevmekten hep kaçtım ben...
Uçsuz bucaksız hayalleri olan bir kız çocuğu... Sarı saçları, kahverengi gözleri var; birgün çakılıyor yere... Hem de ne çakılmak... O gün bugündür toparlanmaya çalışmakta... Hala da tam toparlanabilmiş değil... Birini sevince ailesine ihanet edecekmiş gibi bir his var üzerinde, belki de bu yüzden tavırlı, sevmeye sevilmeye... Hayatı nefesini kesen anlardan ibaret. Nefesi kesilmeye oldukça hevesli... Ah ventolin... Sen ne sadık dostsun... Hayat senden alacağım var...! Hayat; çaldığın gülüşlerimden sen sorumlusun... Hayat... Ne olur, tut kaldır ellerimden... Düşmekten yoruldum ben... Yoruldum dizlerimin kanamasından... Yoruldum hep sızlayan tarafımdan... Hayat... Sen yaşat beni... Annem benim için yaşarken;
ben kimse için ölemem... Ölmekten zerre korkum yokken... Annemin gözlerinden dökülecek tek damla yaş, sızlatır kabirde yüreğimi... Hayat beni gönül kafesimden kurtar... Sar yaralarımı.
Unuttur acıyan taraflarımı... Hayat!... Seni yaşamaya ihtiyacım var... Yeniden çocuk olmaya, gülmeye yeniden... Yeniden uçurtma peşinde koşmaya... Kırlara... Rabbim; sen güç ver... Sen yardım et bana... Ki ömür ölmek pahasına yaşanacak kadar güzel olsun... Ki sevmek bir çift gözde Allah’ı görmek olsun... //Merve Özcan

Merve Özcan
Kayıt Tarihi : 10.8.2018 13:32:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!